Geïnspireerd door Mister Vogezen, mijn reisverslag van de afgelopen dagen...….
Le Grand Ballon des Vosges, de grote col in het prachtige gebied van de Vogezen/ Elzas. Vandaag heb ik mijn Pan op 38000 km gezet. Gekocht anderhalf jaar geleden met 30000 km op de teller. Lekker getoerd dus.
De laatste 1300 km's heb ik samen met twee collega's vanaf afgelopen woensdag tot en met vandaag dus verreden. Vanuit de Achterhoek via Trier, het prachtige Noord-Franse landschap ingereden. Iets verder naar het Zuid-Oosten bevindt zich één van de mooiste landschappen van Frankrijk. De Vogezen. Ik vind het een wat mystiek landschap. Door de bergen, naaldbossen, gewone bossen, heiig bij tijd en wijle en de ruige natuur.
We logeerden bij een geweldig stel uit België/ Nederland. Een soort van “Ik vertrek”. Hij, Mario, een echte biker met lang haar, flinke baard, tattoo’s, heftige shirts, choppers in de schuur, grote honden. Zij, Jessica, een jonge, Nederlandse die samen met Mario de afgelopen twee jaar een prachtige Chambre d’hôtes et Gîtes bedrijf hebben gerealiseerd in een oude hoeve midden in de Vogezen. In het plaatsje Saint-Dié-des-Vosges. Het bedrijf heet “SerendipityForAll https://www.serendipityforall.eu/ Licht spiritueel mag je ze zeker noemen. Maar vooral gastvrij. Voor ons een appartement in de hoeve met drie slaapkamers, een badkamer en een eigen ingang. Voorzien van alles, passend in de stijl. Niks op aan te merken. Met in de ochtend een heerlijk ontbijt in de tuin. Onder toeziend oog van twee professionele muizenvangers. En in de avond mee-eten, of je eigen meegebrachte charcuterie et pain et fromages samen met een lekker Pinot Blanc in diezelfde tuin nuttigen. Iets met God en Frankrijk. Kom er zo snel niet op……
Dan het rijden. We hadden natuurlijk al een rit van ruim 550 km achter de rug vanuit de Achterhoek. En dan de donderdag om de Vogezen en de Elzas te verkennen. Nou, dat hebben we geweten. Mario en Jessica hebben ons een paar mooie tips gegeven. Jullie “moeten” de Route des Crêtes rijden aldus beiden. Dat is bij ver de mooiste route in dit deel van Frankrijk. Ik ben zelf niet zo van de hoge bergen en dan vooral de afdalingen (wat doe je daar dan?? Zou je zeggen) vind ik doodeng. Ahum, lijken me doodeng. Sterker nog, ze leken doodeng, maar na een paar flinke haarspelden, leer je snel te wennen aan wat zo’n bocht met je motor doet. Het blijft opletten, maar het is zoooo leuk om te doen. Wat hebben we genoten van deze tocht. Naast de wat onbekendere cols, spreken de Col de la Schlucht en de Grand Ballon des Vosges natuurlijk zeer tot de verbeelding. De tour reed door dit gebied enkele dagen hier voor. Je snapt niet dat die renners met ware doodsverachting die bergen afrossen op twee dunne bandjes. Respect.
Op de top van de Ballon, zo’n 1300 meter, kun je bij helder weer de Zwitserse Alpen zien liggen. Helaas was het wat heiig en konden we niet tot aan die grotere broertjes kijken.
Daarna doorgereden naar Ribeauville. Een paradijs voor de liefhebbers van de heerlijke Elzasser wijnen. Hier staan veel grote wijnhuizen, maar wat een toeristische fuik is dit zeg. Voor een uurtje leuk, om ff een flammküchen te eten prima, maar dan snel weer weg. Rond vijfen langs een supermarché gereden en wat lekkere ham, kaas, brood en wijn ingeslagen en terug naar ons slaapadres. Daar nog een paar lekkere uurtjes in de tuin doorgebracht, moe, voldaan en voorbereid voor 600 km terug naar Nederland, de volgende dag.
Na een wederom, uitstekend ontbijt, een hartelijk afscheid van Mario en Jessica, de terugreis aanvaard. Deze keer richting Trier en Bitburg, waar we een prima lunch nuttigden. Door naar Luik en Maastricht. Van daaruit naar Venlo en via de binnenwegen van het Noord-Limburgse land naar Goch, Kleve en weer terug in de Achterhoek. Ruim 1300 km op de teller zoals gezegd. Maar wat een leuke ervaring. Wat een mooie tochten en wat leven we toch in een mooie wereld. Als je het maar wil zien.
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
Geïnspireerd door Mister Vogezen, mijn reisverslag van de afgelopen dagen...….
Le Grand Ballon des Vosges, de grote col in het prachtige gebied van de Vogezen/ Elzas. Vandaag heb ik mijn Pan op 38000 km gezet. Gekocht anderhalf jaar geleden met 30000 km op de teller. Lekker getoerd dus.
De laatste 1300 km's heb ik samen met twee collega's vanaf afgelopen woensdag tot en met vandaag dus verreden. Vanuit de Achterhoek via Trier, het prachtige Noord-Franse landschap ingereden. Iets verder naar het Zuid-Oosten bevindt zich één van de mooiste landschappen van Frankrijk. De Vogezen. Ik vind het een wat mystiek landschap. Door de bergen, naaldbossen, gewone bossen, heiig bij tijd en wijle en de ruige natuur.
We logeerden bij een geweldig stel uit België/ Nederland. Een soort van “Ik vertrek”. Hij, Mario, een echte biker met lang haar, flinke baard, tattoo’s, heftige shirts, choppers in de schuur, grote honden. Zij, Jessica, een jonge, Nederlandse die samen met Mario de afgelopen twee jaar een prachtige Chambre d’hôtes et Gîtes bedrijf hebben gerealiseerd in een oude hoeve midden in de Vogezen. In het plaatsje Saint-Dié-des-Vosges. Het bedrijf heet “SerendipityForAll https://www.serendipityforall.eu/ Licht spiritueel mag je ze zeker noemen. Maar vooral gastvrij. Voor ons een appartement in de hoeve met drie slaapkamers, een badkamer en een eigen ingang. Voorzien van alles, passend in de stijl. Niks op aan te merken. Met in de ochtend een heerlijk ontbijt in de tuin. Onder toeziend oog van twee professionele muizenvangers. En in de avond mee-eten, of je eigen meegebrachte charcuterie et pain et fromages samen met een lekker Pinot Blanc in diezelfde tuin nuttigen. Iets met God en Frankrijk. Kom er zo snel niet op……
Dan het rijden. We hadden natuurlijk al een rit van ruim 550 km achter de rug vanuit de Achterhoek. En dan de donderdag om de Vogezen en de Elzas te verkennen. Nou, dat hebben we geweten. Mario en Jessica hebben ons een paar mooie tips gegeven. Jullie “moeten” de Route des Crêtes rijden aldus beiden. Dat is bij ver de mooiste route in dit deel van Frankrijk. Ik ben zelf niet zo van de hoge bergen en dan vooral de afdalingen (wat doe je daar dan?? Zou je zeggen) vind ik doodeng. Ahum, lijken me doodeng. Sterker nog, ze leken doodeng, maar na een paar flinke haarspelden, leer je snel te wennen aan wat zo’n bocht met je motor doet. Het blijft opletten, maar het is zoooo leuk om te doen. Wat hebben we genoten van deze tocht. Naast de wat onbekendere cols, spreken de Col de la Schlucht en de Grand Ballon des Vosges natuurlijk zeer tot de verbeelding. De tour reed door dit gebied enkele dagen hier voor. Je snapt niet dat die renners met ware doodsverachting die bergen afrossen op twee dunne bandjes. Respect.
Op de top van de Ballon, zo’n 1300 meter, kun je bij helder weer de Zwitserse Alpen zien liggen. Helaas was het wat heiig en konden we niet tot aan die grotere broertjes kijken.
Daarna doorgereden naar Ribeauville. Een paradijs voor de liefhebbers van de heerlijke Elzasser wijnen. Hier staan veel grote wijnhuizen, maar wat een toeristische fuik is dit zeg. Voor een uurtje leuk, om ff een flammküchen te eten prima, maar dan snel weer weg. Rond vijfen langs een supermarché gereden en wat lekkere ham, kaas, brood en wijn ingeslagen en terug naar ons slaapadres. Daar nog een paar lekkere uurtjes in de tuin doorgebracht, moe, voldaan en voorbereid voor 600 km terug naar Nederland, de volgende dag.
Na een wederom, uitstekend ontbijt, een hartelijk afscheid van Mario en Jessica, de terugreis aanvaard. Deze keer richting Trier en Bitburg, waar we een prima lunch nuttigden. Door naar Luik en Maastricht. Van daaruit naar Venlo en via de binnenwegen van het Noord-Limburgse land naar Goch, Kleve en weer terug in de Achterhoek. Ruim 1300 km op de teller zoals gezegd. Maar wat een leuke ervaring. Wat een mooie tochten en wat leven we toch in een mooie wereld. Als je het maar wil zien.
Serendipity for all zullen we maar zeggen……
Edited by Frasp