Ben al een hele poos niet meer echt actief op het forum. Ben er onlangs achter gekomen dat het forum is veranderd, en dat is weer ff wennen. Complimenten aan de harde werkers achter de schermen om dit weer voor elkaar te krijgen.
Effin, vele van jullie weten waarom ik zijspan ben gaan rijden. In mijn geval was dit de mooie combinatie van Cees gewest.
In feb dit jaar heb ik weer een nieuwe operatie moeten ondergaan, met div gevolgen van dien. Wat ooit mijn oplossing was om weer te kunnen rijden kwam nu erg in het gedrang. Lichamelijk kon ik het helaas bijna niet meer volhouden, er zijn moeilijke beslissingen genomen moeten worden.
Het solo rijden is echter wel weer mogelijk, ook met vele lichamelijke problemen. Maar dat kan ik er voor over hebben. Ik kan en wil geen afscheid nemen van het motorrijden.
Motorrijden is mijn beste medicijn om mijn lichamelijk beperkingen en pijnen doen te vergeten .
Onlangs heb ik dan ook afscheid genomen van mijn mooi Pan.
Graag zou ik de Pan solo willen rijden, echter voor mij momenteel (nog) te zwaar.
Ben weer begonnen op mijn oude liefde in maart dit jaar op een R1150R wat redelijk ging.
Sinds mijn partner ook weer het vertrouwen kreeg om achterop te springen heb ik het zijspan ingeruild voor een R1200Rt LC.
Graag blijf ik wel bij jullie op dit forum om op de achtergrond me le lezen en nog steeds bij te kunnen leren en daar waar mogelijk te helpen.
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
Ben al een hele poos niet meer echt actief op het forum. Ben er onlangs achter gekomen dat het forum is veranderd, en dat is weer ff wennen. Complimenten aan de harde werkers achter de schermen om dit weer voor elkaar te krijgen.
Effin, vele van jullie weten waarom ik zijspan ben gaan rijden. In mijn geval was dit de mooie combinatie van Cees gewest.
In feb dit jaar heb ik weer een nieuwe operatie moeten ondergaan, met div gevolgen van dien. Wat ooit mijn oplossing was om weer te kunnen rijden kwam nu erg in het gedrang. Lichamelijk kon ik het helaas bijna niet meer volhouden, er zijn moeilijke beslissingen genomen moeten worden.
Het solo rijden is echter wel weer mogelijk, ook met vele lichamelijke problemen. Maar dat kan ik er voor over hebben. Ik kan en wil geen afscheid nemen van het motorrijden.
Motorrijden is mijn beste medicijn om mijn lichamelijk beperkingen en pijnen doen te vergeten .
Onlangs heb ik dan ook afscheid genomen van mijn mooi Pan.
Graag zou ik de Pan solo willen rijden, echter voor mij momenteel (nog) te zwaar.
Ben weer begonnen op mijn oude liefde in maart dit jaar op een R1150R wat redelijk ging.
Sinds mijn partner ook weer het vertrouwen kreeg om achterop te springen heb ik het zijspan ingeruild voor een R1200Rt LC.
Graag blijf ik wel bij jullie op dit forum om op de achtergrond me le lezen en nog steeds bij te kunnen leren en daar waar mogelijk te helpen.
Hopelijk mag dat van jullie.
Wie weet tot ziens,
Andréas.