Het was April 1986 en ik mocht voor het eerst (op mijn verjaardag) een motorrijles volgen.
7 rijlessen en 2 maanden later was het begeerde papiertje daar.
Direct het leger in als dienstplichtig motorordonnance en 14 maanden lang rondgetoerd op een Moto Guzzi V50 Nato.
Een Honda CMX Rebel 450, een Suzuki LS650 Savage en nog wat ander spul volgen elkaar op.
Wegens financiële perikelen en een jong gezin een paar jaar niet gereden vanaf 1995, maar vanaf 1999 weer een "fiets" gekocht. Een PC800 Pacific Coast dit keer in de kleur: wit.
Een Moto Guzzi California III volgde maar dat was me toch echt te veel poetsen.
Een allroad gekocht, een Aprillia Pegaso 650.
Met alle motoren iedere dag, zomer en winter, het woon-werkverkeer afgelegd.
Tot het moment dat ik door een automobilist om 06.00 uur 's-ochtends niet werd gezien. Waarschijnlijk hielp het ook niet dat de man in kwestie had gedronken, zat te bellen, zijn knipperlicht niet gebruikte en te hard reed. We kwamen elkaar tegemoet en hij sloeg af op het moment dat ik daar reed.
Gevolg: 29 botbreuken, 2 reanimaties, 2 weken kunstmatige coma, 8 operaties, 2 kilo metaal en anderhalf jaar revalideren.
Enfin, de schrik zat er bij mij en mijn vrouw goed in.
Wel nog een V50 Nato gekocht, maar er nauwelijks mee gereden.
De blik in de ogen van mijn echtgenote, wanneer ik een ritje ging maken, ontnam me het plezier in motorrijden.
Tot ze een paar weken geleden tot mijn niet geringe verbazing zei: zouden we niet weer een motor kopen? Dat was toch altijd genieten.
Ik ben direct aan het zoeken en vergelijken gegaan en kwam bij een st1100 uit als ideale "partner in crime".
A.S. vrijdag is het zover, ik ga een exemplaar uit 1991 ophalen, mits de proefrit bevalt natuurlijk.
Voorlopig heb ik nog genoeg te lezen hier en ik zal ook ongetwijfeld vragen gaan krijgen aangezien ik niet zo'n sleutelaar ben.
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
Het was April 1986 en ik mocht voor het eerst (op mijn verjaardag) een motorrijles volgen.
7 rijlessen en 2 maanden later was het begeerde papiertje daar.
Direct het leger in als dienstplichtig motorordonnance en 14 maanden lang rondgetoerd op een Moto Guzzi V50 Nato.
Een Honda CMX Rebel 450, een Suzuki LS650 Savage en nog wat ander spul volgen elkaar op.
Wegens financiële perikelen en een jong gezin een paar jaar niet gereden vanaf 1995, maar vanaf 1999 weer een "fiets" gekocht. Een PC800 Pacific Coast dit keer in de kleur: wit.
Een Moto Guzzi California III volgde maar dat was me toch echt te veel poetsen.
Een allroad gekocht, een Aprillia Pegaso 650.
Met alle motoren iedere dag, zomer en winter, het woon-werkverkeer afgelegd.
Tot het moment dat ik door een automobilist om 06.00 uur 's-ochtends niet werd gezien. Waarschijnlijk hielp het ook niet dat de man in kwestie had gedronken, zat te bellen, zijn knipperlicht niet gebruikte en te hard reed. We kwamen elkaar tegemoet en hij sloeg af op het moment dat ik daar reed.
Gevolg: 29 botbreuken, 2 reanimaties, 2 weken kunstmatige coma, 8 operaties, 2 kilo metaal en anderhalf jaar revalideren.
Enfin, de schrik zat er bij mij en mijn vrouw goed in.
Wel nog een V50 Nato gekocht, maar er nauwelijks mee gereden.
De blik in de ogen van mijn echtgenote, wanneer ik een ritje ging maken, ontnam me het plezier in motorrijden.
Tot ze een paar weken geleden tot mijn niet geringe verbazing zei: zouden we niet weer een motor kopen? Dat was toch altijd genieten.
Ik ben direct aan het zoeken en vergelijken gegaan en kwam bij een st1100 uit als ideale "partner in crime".
A.S. vrijdag is het zover, ik ga een exemplaar uit 1991 ophalen, mits de proefrit bevalt natuurlijk.
Voorlopig heb ik nog genoeg te lezen hier en ik zal ook ongetwijfeld vragen gaan krijgen aangezien ik niet zo'n sleutelaar ben.