Vandaag 25 jaar geleden op 09-11-1989 viel de muur in Berlijn. Die week en dus ook die nacht had ik dienst als Officier van Basisdienst op het luchtmacht hoofdkwartier in Den Haag. Een hele drukke nacht met veel berichtenverkeer, maar ook een nacht waarin we aan de buis en radio gekluisterd waren om te horen wat er in Berlijn allemaal gebeurde. Nederland had nog parate troepen in West-Duitsland waaronder onze geleide wapens bij 3 en 5 GGW (Blomberg en Stolzenau). De val van de Muur was voor deze troepen het beginpunt van hun terugkeer naar Nederland en voor de Nederlandse Defensie de grootste omkeer in haar bestaan. Defensie kromp van 160.000 manschappen in 1989 naar de nog maar 49.000 manschappen per 1 januari 2014 (exclusief burgers). De taakstelling veranderde ook. Niet langer werd de Noord-Duitse laagvlakte verdedigd; het Nederlandse leger werd omgevormd naar een expeditionair leger . Op dit moment draaien we tien verschillende missies in het buitenland.

 

In Berlijn is de grens van oost naar west nog steeds te zien, zeker bij nacht:

 

http://i.telegraph.co.uk/multimedia/archive/02540/Chris-Hadfield-ber_2540064b.jpg

 

Oost Berlijn is voornamelijk schaars verlicht met oranje natrium licht; West Berlijn kent helle witte verlichting vooral in het uitgaanscentrum. Vandaag de dag is 's nachts vanuit de lucht dus nog steeds te zien waar de muur door deze stad liep.

 

Tot slot nog de getallen 9-11.....die hebben in 2001, zei het in Amerikaanse annotatie, nog een keer een speciale betekenis gekregen. Ook die dag weet ik mij nog goed te herinneren.

Berlijn word nu tijdelijk met een "lichtgrenze" versiert als herinnering aan toen.

 

Ik lag tijdens de harz rit, in het voormalig oost duitsland. Ik lag daar met vooral oudere heren op een zaal.

Als je deze heren, of hun vrienden en visite, hoorde praten over het voormalig oost Duitsland, waren zij als het ware "verbolgen" over het feit dat de muur was weggehaald. Mooie verhalen met eigen belevingen. "Geen Mercedessen, wel gratis onderwijs, goed onderwijs, was verzorgingsstaat, maar iedereen had een huis. Geen zwervers, de gezondheidszorg was van een veel hoger niveau. Men was dus verbolgen over het feit dat deze muur was verwijderd. Ik was verbijsterd. Denk ook dat ik toen net 17 jaar was dat de muur werd gesloopt en dus alleen het nieuws over oost Duitsland zag. Mensen die er alles aan deden om een betere toekomst te krijgen door naar het westen te vluchten. Des te verbaasder was ik dat ik de verhalen in het ziekenhuis hoorde dat de muur weer terug mocht komen. Dat de kennis weer terug moest komen naar het voormalig oost Duitsland.

Het was daarom voor mij een vreemde gewaarwording dat het beeld en de beleving die ik had van het voormalig Oost Duitsland, door wat voor reden ook gevormd door de jaren heen in mijn gedachte, door mijn mede patiënten in de war werd geschopt. Gaat hier om de beleving van deze mensen en dat maakt het vreemd om het beeld dat je hebt, het prikkeldraad, het nieuws over mensen die de dood vonden omdat ze de muur over wilde, in een keer is veranderd. Spreek niks goed hiermee, maar niet iedereen is daar dus blij dat de muur weg is. En dat blijft nu nog steeds een vreemde gewaarwording. Maar goed, zoveel mensen, zoveel meningen.

 

 

Hoge bomen geven veel brandhout.