Goede dag allemaal, bij toeval kwam ik onlangs op deze site terwijl ik sinds 1991 Panrijder ben. Ik heb momenteel vakantie maar vier dat dit jaar gewoon lekker thuis. Dus ben ik er eens voor gaan zitten om mij voor te stellen. Mijn naam is Rob Boon, 63 jaar, al 37 jaar samenwonend met vriendin Wil in de Zaantreek en om een lang verhaal nog langer te maken een overzicht van mijn motorleven:
In 1980 ben ik (als alles inhalende en eindelijk afgestudeerde 22-jarige) gepakt op mijn opgevoerde Kreidler en heb ik diezelfde week mijn eerste motor gekocht: een nieuwe Suzuki GS 550E, de eerste maanden met proefrijbewijs en grotendeels betaald van het vrijkomende Zilvervlootspaargeld.
Na 2 jaar heb ik deze ingeruild op een nieuwe GS 850 G met cardan. Toen ik die in 1985 totall loss reed, heb ik opnieuw een nieuwe GS 850 G gekocht. Daar heb ik ruim 6 jaar mee gereden voor werk en vakanties met mijn vriendin. Alle drie de Suzuki’s waren voorzien van een Krauser kofferset en indertijd de mooiste toerkuip die er bestond: een Vetter Windjammer, topkwaliteit uit de VS maar gaandeweg steeds duurder.
In 1990 heb ik toen mijn eerste droommotor gekocht: een Kawasaki GTR 1000, af fabriek met volle stroomlijn en kofferset. De GTR in oktober na de Motorrai besteld en in april ’91 de aflevering. De hele winter als een klein kind met de folder ’s avonds in bed gelegen.
Maar, vanaf de eerste meters vond ik hem niet lekker rijden vanwege het zenuwachtige stuurgedrag. Terwijl de GTR van onze kennissen heel strak stuurde. Ik heb diverse malen andere banden gemonteerd bij Bakker Motors in Zaandam (allemaal kosteloos!) en toch bleef dat ontevreden gevoel bestaan. Het was eigenlijk iets om je voor te schamen; koop je zo’n dure motor en ben je niet blij en tevreden.
Toen mijn vriendin vertelde dat we overwogen om met de auto naar de Dolomieten zomer 1991 op vakantie te gaan i.p.v. met de GTR reageerde eigenaar Fred Bakker heel verrassend. Hij draaide zich om, pakte een sleuteltje en gaf die aan me. “Deze past op een net binnengekomen ST1100. We maken hem rijklaar, zet 1000 km op de teller en kom dan terug voor olie verversen en dan hoor ik het wel…………….”
Nou, na de eerste 100 meter was ik verkocht. Heb die 1000 km er in een paar dagen opgezet en ben toen teruggegaan naar voor nieuwe olie. Binnen een paar minuten de GTR ingeruild met een klein verlies en het verschil van indertijd 6000 gulden bijgepast.
Vanaf dat moment was motorrijden met de ST100 nog veel mooier dan in die voorgaande 11 jaar met de Suzuki’s. Wat liep dat model als een trein op rails! Prachtig afgewerkt in de voor mij toen nog onbekende Hondakwaliteit, zuinig, ondanks het hoge gewicht goed wendbaar en urenlang jakkeren op de autobahn met 160+ was gewoon een genot. Mijn vriendin zat ondertussen gewoon pinda’s te pellen achterop.
Vervolgens ruilde ik iedere drie jaar de ST in voor een nieuwe model, in ’94 voor het groene model met ABS-TCS, in 1997 voor een groene in ABS-TCS-CBS-uitvoering en diezelfde uitvoering kocht ik in 2000 opnieuw in de kleur blauw met goudkleurige velgen.
Eind 2001 werd duidelijk dat de ST1300 er aan kwam. Heb mijn blauwe ST1100 toen na een jaar verkocht aan een motorvriend want die 1300 leek me wel wat. Zodra dat kon heb ik er meteen besteld en bij de ALV van de Panclub, waar ik toen nog lid van was, stond het eerste model van Nederland vooraan in de zaal.
En dan kan wachten lang duren. Het werd maart 2002, april, mei en nog steeds was er geen 1300 leverbaar. En ik had geen alternatief op twee wielen in de schuur staan op dat momoment en de jaarlijkse Supertoer in juni stond voor de deur. Bijna uit nood heb ik toen een FJR 1300 gekocht, sportiever dan een Pan maar geen prettig injectiesysteem. Daar ik indertijd ook hardloop- en wielrenwedstrijden begeleidde, was dat hakkelende systeem bij lage snelheden buitengewoon irritant. Maar goed, ik kon wel de Supertoer van MTC Zaanstreek rijden! Die FJR reed verder goed, een messcherp sturende fiets en maar liefst 143 kolenscheppende Jappen onderin dat blok.
Op de terugreis van de Supertoer richting huis zag ik de eerste ST1300 op de weg rijden. Wat te doen? Mijn vriendin ( ondertussen na 41 jaar nog steeds dezelfde!) gaf mij het laatste zetje. Weg met die FJR en koop die ST1300 maar. Oef, dat was ff een flinke afschrijving op die FJR na 8 weken. Maar goed, knoop doorgehakt en vijf dagen later haalde ik de ST1300 bij Bruggeman in Nieuw-Vennep op.
Snel ff 1000 km gereden en klaar voor de vakantie naar Oostenrijk en Hongarije. “We gaan vlammen met dat ding op de autobahn” schreeuwde ik onderweg tegen mijn achterop zittende vriendin toen de A12 overging in de Autobahn 3. De grens voorbij, ik geef een extra ruk aan het gas, zie de kilometerteller oplopen naar 150 en dat ding begint toch te zwabberen. En dan heb je nog 1300 km voor de boeg. Wat een dweilbak voor € 20. 000, 00.
Maar toen was het grote leed nog niet geschied. Uiteindelijk diezelfde dag in Wenen aangekomen voor de eerste overnachting. (wij konden vroeger heel lang achter elkaar doorrijden). ’s Morgens na het ontbijt de Pan weer bepakt, getankt en op weg richting Boedapest. Na een half uur regen. Ik rij een stoep op zodat we beiden onze regenbroek over de leren broek kunnen aantrekken. Die aangetrokken rij ik weg, ga een stoepje af en zie plots mijn olielampje branden. Ik stop, mijn achterwiel glijdt weg maar ik houd de motor nog net rechtop.
Wat bleek: de grondspeling van de ST1300 was minder dan van de ST1100. Onder de carterpan zaten 4 nokken en één van die nokken raakte de stoeprand, boog om en maakte een gat in mijn carterpan. Sta je dan, in de stromende regen op een schuinweglopende weg met een motor die geen meter meer kan rijden. ANWB gebeld, duidelijk uitgelegd wat eraan de hand was en na een uur kwam er een lepelwagen. De chauffeur had begrepen een Honda auto ipv een motorfiets…………Weer een uur wachten en toen kwam er een oprijwagen.
Na een half uur rijden zijn we afgezet even buiten Wenen bij nog altijd de mooiste motorzaak die ik sinds 1980 bezocht heb. De naam ben ik vergeten, maar ze hadden daar van bijna alle merken alle modellen staan. Motorhuis Safe in Rotterdam, vroeger toonaangevend, verbleekte erbij. De werkplaats bevatte bijna 30 werktafels en op één werd mij Pan gereden. Zit je op ca. 30. km. van Honda Oostenrijk waren er nog geen reserveonderdelen van de ST1300 verkrijgbaar. Uiteindelijk is de carterpan gerepareerd met twee componenten pasta. En na uitharding konden we 2 dagen verder richting Hongarije.
Thuisgekomen mijn bevindingen bij de dealer verteld. Naast het slingeren op de snelweg vertelde ik ook over ons verlengde verblijf in het luxe hotel in Wenen Dat we niet volledig terugkregen van de reisverzekering. Maar goed, we keken wel terug op een mooie vakantie.
Na een week belde de dealer. Of ik kon opgeven en bewijzen welke kosten ik aldaar extra had gemaakt, inclusief de reparatie. Het kwam er in het kort op neer dat ik al het extra + de reparatiekosten in Wenen van Honda Nederland terug kreeg. Dat vond ik, vooral omdat ik er niet om gevraagd had,een buitengewoon nette oplossing van Honda.
In de winter 2002/ 2003 ging de motor terug voor de eerste modificaties, o.a. extra afscherming i.v.m. de hitte-afgifte van het blok, zwaardere moeren (dacht ik) voor de achtervork, een nieuwe gemodificeerde carterpan (met weer nieuwe olie en filter!). En nadat ik voor progressieve WP veren had laten monteren was het slingeren volledig over. Toen had ik eindelijk het ST1100 gevoel van rijden op rails op de ST1300 ook.
Begin juni 2004: wat nou? Koelvloeistof onder de motor? Heb ik weer…. Meteen naar de dealer gegaan en het probleem laten zien: aan de voorkant van het blok lekte er inderdaad koelvloeistof, achteraf de bekende kwaal bij de waterpomp. Afspraak gemaakt voor de reparatie en het zou er om spannen of de ST1300 klaar zou zijn voor de jaarlijkse Supertoer.
Ik scheen met deze lekkage een van de eerste bikers te zijn met dit probleem en het was nu wachten op de benodigde onderdelen. Balen dus! Drie dagen voor de de start van de Supertoer maar eens gebeld hoe de stand van zaken was: nog niet alle onderdelen waren binnen. Wat te doen? Ik had via een medelid van de Panclub, waar ik toen nog lid van was, het emailadres gekregen Harald Westenberg, destijds vertegenwoordiger bij Honda Nederland. Ik heb hem een keurig mailtje gestuurd met het bericht dat de kwaliteit van de ST1300 toch niet te vergelijken was met de vier ST 1100’s die ik daarvoor bereden had……..
Wat denk je? Tien minuten later ging mijn telefoon: Harald Westenberg aan de lijn: “Heel vervelend allemaal dat ik zo’n pech met die 1300 had etc. etc“ Maar plots de vraag of ik de Supertoer met een door Honda beschikbaar gestelde ST1300 zou willen rijden, zonder verdere kosten, behoudens benzine. Moest ik alleen nog ff doorgeven aan hem of ik er eentje met of zonder topkoffer wilde……Hij zou er dan voor zorgen dat er een vervangende 1300 bij de dealer zou klaar staan voor de Supertoer. Was dat geen schitterend alternatief?
Dit aanbod heb ik met beide handen aangegrepen en vervolgens meteen weer contact opgenomen met de Bruggeman Motoren. Ondertussen waren toch de laatste onderdelen binnengekomen en konden ze de reparatie naar verwachting volledig uitvoeren. Zelfs nog zo, dat ik mijn eigen motor de avond voor vertrek naar de Supertoer nog zou kunnen ophalen. Is dat service of niet? Want, dat aanbod van Honda was natuurlijk prachtig maar het liefst rij je zo‘n (toenmalige) scheurpartij met je eigen motor. Meteen weer contact opgenomen met Honda dat ik, onder dankzegging van hun aanbod, toch geen gebruik hoefde te maken van het door hun aangeboden alternatief. De volgende avond mijn eigen 1300 weer opgehaald in Nieuw Vennep en vervolgens de Supertoer daarmee tot volle tevredenheid gereden.
In 2005 heb ik de eerste 1300 ingeruild voor een nieuwe. Vakantiereizen met zijn tweeën op de motor zijn sinds 2006 over, pinda’s pellen languit in de auto vindt ze toch prettiger…… De huidige is dus ondertussen 16 jaar oud en heeft 93. 000 km op de teller staan, maar is als nieuw. Met deze motor ben ikk van 15. 000 naar ca. 5000 km per jaar gegaan. Tussendoor het normale onderhoud + een keer de dure reparatie aan de lekkende waterpomp, één van de kwaaltjes van de eerste 1300-modellen. Het slingeren is op deze motor af en toe onvoorspelbaar. Zo rij je 180 km/u kaarsrecht voor uit en zo begint-ie te zwabberen bij 140/ 150 km/ u.
Nadat ik de ST1100 onlangs had gekocht miste ik echt het “op rails rijden” van die 1100 bij de 1300. Wat te doen, een recenter exemplaar kopen zodat ik voorlopig vooruit kan? Of naar Hyperpro in Alphen aan de Rijn voor andere vering en schokdemper? Hyperpro bezocht en ik kreeg het advies om enkel progressieve voorveren en een nieuwe achterveer te (laten) monteren. De schokdemper was nog goed genoeg en zou alleen maar € 700, 00 duurder worden. Op 29 juni heb ik het een en ander dus laten vernieuwen. Die eerste meters met de 1300: of ik een nieuwe, strakker sturende motor had. Laatst op de A7 ff 200 km+ gereden en in één woord: top! Had ik jaren eerder moeten doen.
Bij de 1100 ondertussen wel een nieuw -filter en motorolie ververst omdat ik er toch af en toe op wil rijden, hoe zwart kan olie zijn die er uitkwam. Komende winter wordt-ie nagekeken bij Frank Lemstra motoren in Wormerveer voor de rest. Er zal een nieuwe distributieriem gemonteerd worden en er zullen nog wel wat meer dingen vernieuwd dienen te worden. Want al is de 1100 ondertussen 20 jaar oud met 104. 000 km op de teller, hij moet-ie goed genoeg zijn om nog vele jaren mee te kunnen rijden.
Het wordt moeilijk in de garage en schuur een keuze te maken welke ik ga pakken voor een ritje……….want er staan ook nog een 3 Kreidler brommers, een Kreidler RS 50 cc motor, 6 Suzuki’s GS 850 (1980 – 1986) en een Suzuki GSX 1400 Yoshimura te popelen om gestart te worden……..Alweer een luxeprobleem……
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
.jpg.6454462c848552f593f99ef47c1efbaf.jpg)
.jpg.322475a309c840c459ea35bdfd31744a.jpg)
Goede dag allemaal, bij toeval kwam ik onlangs op deze site terwijl ik sinds 1991 Panrijder ben. Ik heb momenteel vakantie maar vier dat dit jaar gewoon lekker thuis. Dus ben ik er eens voor gaan zitten om mij voor te stellen. Mijn naam is Rob Boon, 63 jaar, al 37 jaar samenwonend met vriendin Wil in de Zaantreek en om een lang verhaal nog langer te maken een overzicht van mijn motorleven:
In 1980 ben ik (als alles inhalende en eindelijk afgestudeerde 22-jarige) gepakt op mijn opgevoerde Kreidler en heb ik diezelfde week mijn eerste motor gekocht: een nieuwe Suzuki GS 550E, de eerste maanden met proefrijbewijs en grotendeels betaald van het vrijkomende Zilvervlootspaargeld.
Na 2 jaar heb ik deze ingeruild op een nieuwe GS 850 G met cardan. Toen ik die in 1985 totall loss reed, heb ik opnieuw een nieuwe GS 850 G gekocht. Daar heb ik ruim 6 jaar mee gereden voor werk en vakanties met mijn vriendin. Alle drie de Suzuki’s waren voorzien van een Krauser kofferset en indertijd de mooiste toerkuip die er bestond: een Vetter Windjammer, topkwaliteit uit de VS maar gaandeweg steeds duurder.
In 1990 heb ik toen mijn eerste droommotor gekocht: een Kawasaki GTR 1000, af fabriek met volle stroomlijn en kofferset. De GTR in oktober na de Motorrai besteld en in april ’91 de aflevering. De hele winter als een klein kind met de folder ’s avonds in bed gelegen.
Maar, vanaf de eerste meters vond ik hem niet lekker rijden vanwege het zenuwachtige stuurgedrag. Terwijl de GTR van onze kennissen heel strak stuurde. Ik heb diverse malen andere banden gemonteerd bij Bakker Motors in Zaandam (allemaal kosteloos!) en toch bleef dat ontevreden gevoel bestaan. Het was eigenlijk iets om je voor te schamen; koop je zo’n dure motor en ben je niet blij en tevreden.
Toen mijn vriendin vertelde dat we overwogen om met de auto naar de Dolomieten zomer 1991 op vakantie te gaan i.p.v. met de GTR reageerde eigenaar Fred Bakker heel verrassend. Hij draaide zich om, pakte een sleuteltje en gaf die aan me. “Deze past op een net binnengekomen ST1100. We maken hem rijklaar, zet 1000 km op de teller en kom dan terug voor olie verversen en dan hoor ik het wel…………….”
Nou, na de eerste 100 meter was ik verkocht. Heb die 1000 km er in een paar dagen opgezet en ben toen teruggegaan naar voor nieuwe olie. Binnen een paar minuten de GTR ingeruild met een klein verlies en het verschil van indertijd 6000 gulden bijgepast.
Vanaf dat moment was motorrijden met de ST100 nog veel mooier dan in die voorgaande 11 jaar met de Suzuki’s. Wat liep dat model als een trein op rails! Prachtig afgewerkt in de voor mij toen nog onbekende Hondakwaliteit, zuinig, ondanks het hoge gewicht goed wendbaar en urenlang jakkeren op de autobahn met 160+ was gewoon een genot. Mijn vriendin zat ondertussen gewoon pinda’s te pellen achterop.
Vervolgens ruilde ik iedere drie jaar de ST in voor een nieuwe model, in ’94 voor het groene model met ABS-TCS, in 1997 voor een groene in ABS-TCS-CBS-uitvoering en diezelfde uitvoering kocht ik in 2000 opnieuw in de kleur blauw met goudkleurige velgen.
Eind 2001 werd duidelijk dat de ST1300 er aan kwam. Heb mijn blauwe ST1100 toen na een jaar verkocht aan een motorvriend want die 1300 leek me wel wat. Zodra dat kon heb ik er meteen besteld en bij de ALV van de Panclub, waar ik toen nog lid van was, stond het eerste model van Nederland vooraan in de zaal.
En dan kan wachten lang duren. Het werd maart 2002, april, mei en nog steeds was er geen 1300 leverbaar. En ik had geen alternatief op twee wielen in de schuur staan op dat momoment en de jaarlijkse Supertoer in juni stond voor de deur. Bijna uit nood heb ik toen een FJR 1300 gekocht, sportiever dan een Pan maar geen prettig injectiesysteem. Daar ik indertijd ook hardloop- en wielrenwedstrijden begeleidde, was dat hakkelende systeem bij lage snelheden buitengewoon irritant. Maar goed, ik kon wel de Supertoer van MTC Zaanstreek rijden! Die FJR reed verder goed, een messcherp sturende fiets en maar liefst 143 kolenscheppende Jappen onderin dat blok.
Op de terugreis van de Supertoer richting huis zag ik de eerste ST1300 op de weg rijden. Wat te doen? Mijn vriendin ( ondertussen na 41 jaar nog steeds dezelfde!) gaf mij het laatste zetje. Weg met die FJR en koop die ST1300 maar. Oef, dat was ff een flinke afschrijving op die FJR na 8 weken. Maar goed, knoop doorgehakt en vijf dagen later haalde ik de ST1300 bij Bruggeman in Nieuw-Vennep op.
Snel ff 1000 km gereden en klaar voor de vakantie naar Oostenrijk en Hongarije. “We gaan vlammen met dat ding op de autobahn” schreeuwde ik onderweg tegen mijn achterop zittende vriendin toen de A12 overging in de Autobahn 3. De grens voorbij, ik geef een extra ruk aan het gas, zie de kilometerteller oplopen naar 150 en dat ding begint toch te zwabberen. En dan heb je nog 1300 km voor de boeg. Wat een dweilbak voor € 20. 000, 00.
Maar toen was het grote leed nog niet geschied. Uiteindelijk diezelfde dag in Wenen aangekomen voor de eerste overnachting. (wij konden vroeger heel lang achter elkaar doorrijden). ’s Morgens na het ontbijt de Pan weer bepakt, getankt en op weg richting Boedapest. Na een half uur regen. Ik rij een stoep op zodat we beiden onze regenbroek over de leren broek kunnen aantrekken. Die aangetrokken rij ik weg, ga een stoepje af en zie plots mijn olielampje branden. Ik stop, mijn achterwiel glijdt weg maar ik houd de motor nog net rechtop.
Wat bleek: de grondspeling van de ST1300 was minder dan van de ST1100. Onder de carterpan zaten 4 nokken en één van die nokken raakte de stoeprand, boog om en maakte een gat in mijn carterpan. Sta je dan, in de stromende regen op een schuinweglopende weg met een motor die geen meter meer kan rijden. ANWB gebeld, duidelijk uitgelegd wat eraan de hand was en na een uur kwam er een lepelwagen. De chauffeur had begrepen een Honda auto ipv een motorfiets…………Weer een uur wachten en toen kwam er een oprijwagen.
Na een half uur rijden zijn we afgezet even buiten Wenen bij nog altijd de mooiste motorzaak die ik sinds 1980 bezocht heb. De naam ben ik vergeten, maar ze hadden daar van bijna alle merken alle modellen staan. Motorhuis Safe in Rotterdam, vroeger toonaangevend, verbleekte erbij. De werkplaats bevatte bijna 30 werktafels en op één werd mij Pan gereden. Zit je op ca. 30. km. van Honda Oostenrijk waren er nog geen reserveonderdelen van de ST1300 verkrijgbaar. Uiteindelijk is de carterpan gerepareerd met twee componenten pasta. En na uitharding konden we 2 dagen verder richting Hongarije.
Thuisgekomen mijn bevindingen bij de dealer verteld. Naast het slingeren op de snelweg vertelde ik ook over ons verlengde verblijf in het luxe hotel in Wenen Dat we niet volledig terugkregen van de reisverzekering. Maar goed, we keken wel terug op een mooie vakantie.
Na een week belde de dealer. Of ik kon opgeven en bewijzen welke kosten ik aldaar extra had gemaakt, inclusief de reparatie. Het kwam er in het kort op neer dat ik al het extra + de reparatiekosten in Wenen van Honda Nederland terug kreeg. Dat vond ik, vooral omdat ik er niet om gevraagd had,een buitengewoon nette oplossing van Honda.
In de winter 2002/ 2003 ging de motor terug voor de eerste modificaties, o.a. extra afscherming i.v.m. de hitte-afgifte van het blok, zwaardere moeren (dacht ik) voor de achtervork, een nieuwe gemodificeerde carterpan (met weer nieuwe olie en filter!). En nadat ik voor progressieve WP veren had laten monteren was het slingeren volledig over. Toen had ik eindelijk het ST1100 gevoel van rijden op rails op de ST1300 ook.
Begin juni 2004: wat nou? Koelvloeistof onder de motor? Heb ik weer…. Meteen naar de dealer gegaan en het probleem laten zien: aan de voorkant van het blok lekte er inderdaad koelvloeistof, achteraf de bekende kwaal bij de waterpomp. Afspraak gemaakt voor de reparatie en het zou er om spannen of de ST1300 klaar zou zijn voor de jaarlijkse Supertoer.
Ik scheen met deze lekkage een van de eerste bikers te zijn met dit probleem en het was nu wachten op de benodigde onderdelen. Balen dus! Drie dagen voor de de start van de Supertoer maar eens gebeld hoe de stand van zaken was: nog niet alle onderdelen waren binnen. Wat te doen? Ik had via een medelid van de Panclub, waar ik toen nog lid van was, het emailadres gekregen Harald Westenberg, destijds vertegenwoordiger bij Honda Nederland. Ik heb hem een keurig mailtje gestuurd met het bericht dat de kwaliteit van de ST1300 toch niet te vergelijken was met de vier ST 1100’s die ik daarvoor bereden had……..
Wat denk je? Tien minuten later ging mijn telefoon: Harald Westenberg aan de lijn: “Heel vervelend allemaal dat ik zo’n pech met die 1300 had etc. etc“ Maar plots de vraag of ik de Supertoer met een door Honda beschikbaar gestelde ST1300 zou willen rijden, zonder verdere kosten, behoudens benzine. Moest ik alleen nog ff doorgeven aan hem of ik er eentje met of zonder topkoffer wilde……Hij zou er dan voor zorgen dat er een vervangende 1300 bij de dealer zou klaar staan voor de Supertoer. Was dat geen schitterend alternatief?
Dit aanbod heb ik met beide handen aangegrepen en vervolgens meteen weer contact opgenomen met de Bruggeman Motoren. Ondertussen waren toch de laatste onderdelen binnengekomen en konden ze de reparatie naar verwachting volledig uitvoeren. Zelfs nog zo, dat ik mijn eigen motor de avond voor vertrek naar de Supertoer nog zou kunnen ophalen. Is dat service of niet? Want, dat aanbod van Honda was natuurlijk prachtig maar het liefst rij je zo‘n (toenmalige) scheurpartij met je eigen motor. Meteen weer contact opgenomen met Honda dat ik, onder dankzegging van hun aanbod, toch geen gebruik hoefde te maken van het door hun aangeboden alternatief. De volgende avond mijn eigen 1300 weer opgehaald in Nieuw Vennep en vervolgens de Supertoer daarmee tot volle tevredenheid gereden.
In 2005 heb ik de eerste 1300 ingeruild voor een nieuwe. Vakantiereizen met zijn tweeën op de motor zijn sinds 2006 over, pinda’s pellen languit in de auto vindt ze toch prettiger…… De huidige is dus ondertussen 16 jaar oud en heeft 93. 000 km op de teller staan, maar is als nieuw. Met deze motor ben ikk van 15. 000 naar ca. 5000 km per jaar gegaan. Tussendoor het normale onderhoud + een keer de dure reparatie aan de lekkende waterpomp, één van de kwaaltjes van de eerste 1300-modellen. Het slingeren is op deze motor af en toe onvoorspelbaar. Zo rij je 180 km/u kaarsrecht voor uit en zo begint-ie te zwabberen bij 140/ 150 km/ u.
Nadat ik de ST1100 onlangs had gekocht miste ik echt het “op rails rijden” van die 1100 bij de 1300. Wat te doen, een recenter exemplaar kopen zodat ik voorlopig vooruit kan? Of naar Hyperpro in Alphen aan de Rijn voor andere vering en schokdemper? Hyperpro bezocht en ik kreeg het advies om enkel progressieve voorveren en een nieuwe achterveer te (laten) monteren. De schokdemper was nog goed genoeg en zou alleen maar € 700, 00 duurder worden. Op 29 juni heb ik het een en ander dus laten vernieuwen. Die eerste meters met de 1300: of ik een nieuwe, strakker sturende motor had. Laatst op de A7 ff 200 km+ gereden en in één woord: top! Had ik jaren eerder moeten doen.
Bij de 1100 ondertussen wel een nieuw -filter en motorolie ververst omdat ik er toch af en toe op wil rijden, hoe zwart kan olie zijn die er uitkwam. Komende winter wordt-ie nagekeken bij Frank Lemstra motoren in Wormerveer voor de rest. Er zal een nieuwe distributieriem gemonteerd worden en er zullen nog wel wat meer dingen vernieuwd dienen te worden. Want al is de 1100 ondertussen 20 jaar oud met 104. 000 km op de teller, hij moet-ie goed genoeg zijn om nog vele jaren mee te kunnen rijden.
Het wordt moeilijk in de garage en schuur een keuze te maken welke ik ga pakken voor een ritje……….want er staan ook nog een 3 Kreidler brommers, een Kreidler RS 50 cc motor, 6 Suzuki’s GS 850 (1980 – 1986) en een Suzuki GSX 1400 Yoshimura te popelen om gestart te worden……..Alweer een luxeprobleem……
Edited by McBean