Nooit mag dit vergeten worden!

Gisteren gaven ze nog op een Vlaamse zender Saving Private Ryan.

Vind ik 1 van de beste oorlogsfilms i.v.m. de 2e wereldoorlog.

De landingen op de stranden , verschrikkelijk !

Der Untergang is ook best neig maar is natuurlijk een heel ander verhaal.

 

Vandaag in het VRT nieuws gaven ze aandacht aan deze oorlog en is er een nieuw monument ingehuldigd in Ver-sur-Mer dat 22000 gevallen soldaten herdenkt.

Ik heb het niet helemaal gevolgd maar dat was toch wat ik vernam.

Edited June 6, 20214 yr by Mister Vogezen

Saving Private Ryan, A Bridge Too Far en The Longest Day, zijn mijn favoriete oorlogsfilms.

Qua serie is er wat mij betreft maar één... Band of Brothers.

Van die laatste vind ik de muziek van componist Michael Kamen ook schitterend.

 

Je moet het maar durven om dat strand op te rennen en weten, dat de Duitsers je onder vuur gaan nemen.

Vooral de Amerikanen op Omaha Beach hebben het zwaar te verduren gehad.

https://www.theatlantic.com/magazine/archive/1960/11/first-wave-at-omaha-beach/303365/

 

Zulke mannen hé ... Zo worden ze nauwelijks nog gemaakt vandaag de dag ... (Getuige ook de jeugd van tegenwoordig).

En jij zelf dan, toen je nog 'jeugd' was? Ik zelf kan me er geen enkele voorstelling bij maken, heb zelfs de militaire dienst niet te hoeven verrichten. Ik heb bakken vol respect in ieder geval voor deze jongens, want dat waren het nog, toen ze in Europa aan wal kwamen.

Veel keuze was er niet: achterblijven in de boot was geen optie.

Ben er zelf nu 3x rond 6 juni geweest en telkens is het weer indrukwekkend.

Ga eens naar Omaha beach of een ander landingsstrand en ga er staan en doe alleen je ogen dicht.

Je kunt je er in de verste verte niks bij voorstellen wat zich daar heeft afgespeeld.

Zo ook in Auschwitz dat ik heb mogen bezoeken.

Nog enkele indrukken

Ik heb het nogal moeilijk met die heldenverering.

Tijdens mijn diensttijd hebben ze mij en medesoldaten toch ook ongelooflijk veel leugens op de mouw gespeld. We werden echt gebrainwasht, ze deden je gewoon geloven dat het goed was een vijand uit te schakelen door op zijn koppelriem te mikken: dat was een pijnlijke dood en net goed voor die gast. Een gast die waarschijnlijk even oud en even goed gebrainwasht was.

Ik neem aan dat het met die jongens die de landing deden niet veel anders was. Ze gingen de vijand een lesje leren, erover heen walsen en zo waren ze ook nog helden.

Het trieste is dat we niets geleerd hebben en jonge mannen nog steeds als helden willen (doen) sterven voor de goede zaak, of die goede zaak nou Islamitisch, joods, Palestijns, Protestants of Katholiek is. Teveel jonge gasten lieten en laten zich steeds opnieuw als kanonnenvoer een zinloze dood injagen.

 

Nee, vergeten wil ik het ook niet, en ik rouw om de mannen die aan beide kanten gesneuveld zijn. Maar helden waren of zijn ze niet.

De mensheid heeft vele conflicten gekend en daar waar onze generatie de 1e en 2e wereld oorlog nog als meest recent beschouwen, mogen we ook al die andere conflicten nooit vergeten.

Niet zozeer vanuit een goed of kwaad maar vanuit het standpunt hoeveel verdriet en leed het met zich mee bracht.

Een leed dat verder gaat.

Conflicten zullen altijd bestaan echter de drang om ze op te willen lossen lijk vaak verder weg dan ooit .

EN als ook nog de politieke wil ontbreekt, blijft vaak enkel wapen gekletter over.

Maar wat als er niemand meer bereid is om die wapens op te pakken en te gebruiken.

 

waarschijnlijk is dit een loze gedachte want zoals altijd denken we dat het mij niet overkomt...... om uiteindelijk te sterven voor god en vaderland.

 

 

Edited June 7, 20214 yr by waffie

Allemaal waar, indrukwekkend, triest met veel persoonlijk leed. De stranden en ook Auschwitz staan keer op het programma. 2 jaar terug Buchenwald gedaan, dat mensen elkaar dat kunnen aandoen gaat mijn begrip te boven. Helaas leert de geschiedenis ons,.... dat we niks leren van de geschiedenis.

Iemand ooit een dag of meer naar Bastogne (war museum) geweest?

Ook zeker de moeite waard.

@Tiesemans , ja meerdere keren geweest en ook een echte aanrader.

... ze deden je gewoon geloven dat het goed was een vijand uit te schakelen door op zijn koppelriem te mikken: dat was een pijnlijke dood en net goed voor die gast.

 

De reden dat je dat leerde is je helaas even ontschoten of destijds niet juist uitgelegd. Dat was namelijk niet om zoveel mogelijk leed te veroorzaken! De reden waarom je leerde op de koppelriem te mikken is tweeledig:

• een schotwond aan de buik is aanmerkelijk beter te overleven dan in de borst of het hoofd, maar stelt de man tóch effectief buiten gevecht, en
  
• een gewonde vijand is een grotere en langduriger belasting voor de vijandelijke troepen dan een dode. Een dode heeft geen zorg nodig, en soldaten die zorg verlenen vechten niet tegen je.
  

Uiteindelijk dus ook voor de 'vijand' nét iets beter. Een schotwond in de buik is ook bepaald geen feestje, maar uiteindelijk is er toch nog een redelijke kans dat je ooit nog opa wordt.

Ja, idd. Als je een man dood in het gevecht is dat geen belasting voor de medische troepen en de bijbehorende vertraging en logistieke organisatie. Je kan de vijand dus beter zwaar verwonden, net niet dodelijk. Hiermee hinder je de vijandelijke troepen en vertraagt de opmars. Het is ziekelijk, maar strategisch een goede zet......

Ik ben bekend met het strategisch idee achter wat ik gehoord heb. Helaas.