Ik ben Simon, 36 jaar, woon in de buurt van Leiden en sinds een maand mijn rijbewijs. Al met al een klein jaar bezig geweest met veel coronavertraging. Mijn vriendin reed al motor, zij heeft een Virago 535 waar ze aardig mee vergroeid is. Ik zal even uitleggen hoe ik hier kom, ondanks dat ik dus geen Pan European rijd.
Ik heb geen Pan European, maar overwoog er wel een, want ik vind ze prachtig. Vooral de ST1100 is in mijn ogen een mooi gevormde motor. Nadat ik mijn rbw gehaald heb ben ik gaan proefrijden op een Deauville 650 (verrassend leuke motor, stuurt goed en praktisch, maar ik vind hem niet mooi), Bandit 600 (hoogtoerig en onpraktisch in de stad, spectaculair maar niks voor mij) en Transalp 600 (heerlijke motor, licht en overal power). Het lastige was dat ik geen goede Deauville en Transalp kon vinden tegen de juiste prijs. Weggesleten schijfremmen, niet werkende verlichting, rottende uitlaten... Het werd hem telkens niet.
Toch dan maar de optie bekijken om gelijk een ST1100 te gaan rijden, er zijn er hier op het forum genoeg voor wie dit de eerste motorfiets is/was. Een, op het oog, prima exemplaar bij Motoport opgezocht en gaan proefrijden. Wat rijdt dat soepel zeg! Ook wel mijn wens voor een motor; kalm, soeverein en toch knallen. Mijn vriendin had voor de gelegenheid een proefrit geregeld op een Honda CB500F en samen stuitten we op wegwerkers die de straat hadden opengebroken. Ai... Net te laat gezien, ik was het kleine straatje al ingedraaid. Kleine volkswijk, nauwe straatjes, straatje keren ging hem echt niet worden. Dat moest prutsend met steken en draaien. Mijn vriendin had met een keer steken haar motor gekeerd, nu ik nog. En wat een worsteling was dat. Even naar achter, verhoogde kruising weer op... Argh! Even achteruit insteken... Even ongemerkt schuin... En ja hoor, daar ging het gevaarte! 300 kilo die op weg is naar de grond is een flinke klus en met een flinke inspanning wist ik het tij nog te keren. "Wil je niet gewoon terug?", hoorde ik m'n vriendin vragen. "Nee!", alhoewel ik mijn conclusie toen al wel trok. Dit was niet zo'n goed idee als mijn eerste motor.
Later realiseerde ik me dat mijn zithouding ook niet ideaal was. Met de knieën tegen de kappen, dat gaat op den duur irriteren. Hopelijk is daar nog iets aan te doen, want ik zie de ST1100 wel als toekomstige motorfiets. En vandaar dit forum, ik vind het leuk om te volgen en te lezen wat de bezitters doen, de technische topics alvast te bekijken, voor en nadelen te inventariseren en het is hier ook gewoon gezellig.
Ohja, een paar dagen later kocht ik een Transalp 650 uit 2000, mijn motorseizoen is begonnen! :vroem:
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
Beste mensen,
Ik ben Simon, 36 jaar, woon in de buurt van Leiden en sinds een maand mijn rijbewijs. Al met al een klein jaar bezig geweest met veel coronavertraging. Mijn vriendin reed al motor, zij heeft een Virago 535 waar ze aardig mee vergroeid is. Ik zal even uitleggen hoe ik hier kom, ondanks dat ik dus geen Pan European rijd.
Ik heb geen Pan European, maar overwoog er wel een, want ik vind ze prachtig. Vooral de ST1100 is in mijn ogen een mooi gevormde motor. Nadat ik mijn rbw gehaald heb ben ik gaan proefrijden op een Deauville 650 (verrassend leuke motor, stuurt goed en praktisch, maar ik vind hem niet mooi), Bandit 600 (hoogtoerig en onpraktisch in de stad, spectaculair maar niks voor mij) en Transalp 600 (heerlijke motor, licht en overal power). Het lastige was dat ik geen goede Deauville en Transalp kon vinden tegen de juiste prijs. Weggesleten schijfremmen, niet werkende verlichting, rottende uitlaten... Het werd hem telkens niet.
Toch dan maar de optie bekijken om gelijk een ST1100 te gaan rijden, er zijn er hier op het forum genoeg voor wie dit de eerste motorfiets is/was. Een, op het oog, prima exemplaar bij Motoport opgezocht en gaan proefrijden. Wat rijdt dat soepel zeg! Ook wel mijn wens voor een motor; kalm, soeverein en toch knallen. Mijn vriendin had voor de gelegenheid een proefrit geregeld op een Honda CB500F en samen stuitten we op wegwerkers die de straat hadden opengebroken. Ai... Net te laat gezien, ik was het kleine straatje al ingedraaid. Kleine volkswijk, nauwe straatjes, straatje keren ging hem echt niet worden. Dat moest prutsend met steken en draaien. Mijn vriendin had met een keer steken haar motor gekeerd, nu ik nog. En wat een worsteling was dat. Even naar achter, verhoogde kruising weer op... Argh! Even achteruit insteken... Even ongemerkt schuin... En ja hoor, daar ging het gevaarte! 300 kilo die op weg is naar de grond is een flinke klus en met een flinke inspanning wist ik het tij nog te keren. "Wil je niet gewoon terug?", hoorde ik m'n vriendin vragen. "Nee!", alhoewel ik mijn conclusie toen al wel trok. Dit was niet zo'n goed idee als mijn eerste motor.
Later realiseerde ik me dat mijn zithouding ook niet ideaal was. Met de knieën tegen de kappen, dat gaat op den duur irriteren. Hopelijk is daar nog iets aan te doen, want ik zie de ST1100 wel als toekomstige motorfiets. En vandaar dit forum, ik vind het leuk om te volgen en te lezen wat de bezitters doen, de technische topics alvast te bekijken, voor en nadelen te inventariseren en het is hier ook gewoon gezellig.
Ohja, een paar dagen later kocht ik een Transalp 650 uit 2000, mijn motorseizoen is begonnen! :vroem: