In februari 2021 werk ik 21 jaar bij de NMBS waarvan bijna 5 jaar bij Lineas , een private spooroperator.
Ik heb de handdoek in de ring gegooid en mijn ontslag gegeven .
Zowel bij Lineas als de NMBS.
Gedaan met shiftwerk , weekendwerk en werken op feestdagen.
Gedaan met onregelmatige uren en onregelmatige cyclus.
Ik ga voor dag uren en niet meer werken in weekends en feestdagen.
Mijn laatste decennia zal ik uitdoen bij de bpost en ga voor postbode.
Een leuke uitdaging met een hoop nieuwe dingen die ik zal moeten leren en onder de knie krijgen.
Terug op de fiets en is goed voor mijn conditie want rangeermachinist is een zittend beroep.
Op 30 april 2021 zal ik definitief mijn loc plat zetten en sluit ik een periode af in een bedrijf waar ik vrij lang heb gewerkt .
Ik heb mijn werk steeds graag gedaan en het is naar mijn mening een vrij apart beroep ook.
Als je met zo'n loc rijdt van 90 ton en een sleep achter je van 1500 T en je kijkt dan achter je schouder in een bocht.
Toch imposant.
De laatste maanden was de fut er wat uit en de zin soms ook wel.
Bijv op maandag nacht beginnen en 3 nachten werken , 1 nacht thuis en terug 1 nacht werken en dan op zondag terug starten met 5 nachten .
Dat is zwaar.
Ik blijf een beetje hangen bij bedrijven waar de Belgische staat nog een vinger in de pap heeft al heeft dat voor mij geen enkel voordeel want ik kan mijn statutaire jaren die ik heb opgebouwd bij de spoorwegen niet mee overdragen.
Vroeger kon dat wel maar de spelregels zijn aangepast.
Ik kijk ernaar uit , 30 april en dat is nog wel even maar ik heb nog leuke collega's op het werk waarvan ik nog niet onmiddellijk afscheid van hoef te nemen.
Mijn broer zei , amai das ne serieuze carriéreswitch en dat op 56.
De meesten zullen de appel misschien doorbijten maar zo nog 10 jaar doorgaan wil ik niet.
Het was een zeer moeilijke beslissing en ik heb er wakker van gelegen en tubben en tubben en .... .
De slaap bleef dan ook wat uit :-).
Maar mijn gezondheid gaat voor op alle voordelen die ik nu heb.
Al goed dat ik mijn treintjes nog heb en die hoeven 's nachts niet te rijden , alleen als ik dat wil.
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
In februari 2021 werk ik 21 jaar bij de NMBS waarvan bijna 5 jaar bij Lineas , een private spooroperator.
Ik heb de handdoek in de ring gegooid en mijn ontslag gegeven .
Zowel bij Lineas als de NMBS.
Gedaan met shiftwerk , weekendwerk en werken op feestdagen.
Gedaan met onregelmatige uren en onregelmatige cyclus.
Ik ga voor dag uren en niet meer werken in weekends en feestdagen.
Mijn laatste decennia zal ik uitdoen bij de bpost en ga voor postbode.
Een leuke uitdaging met een hoop nieuwe dingen die ik zal moeten leren en onder de knie krijgen.
Terug op de fiets en is goed voor mijn conditie want rangeermachinist is een zittend beroep.
Op 30 april 2021 zal ik definitief mijn loc plat zetten en sluit ik een periode af in een bedrijf waar ik vrij lang heb gewerkt .
Ik heb mijn werk steeds graag gedaan en het is naar mijn mening een vrij apart beroep ook.
Als je met zo'n loc rijdt van 90 ton en een sleep achter je van 1500 T en je kijkt dan achter je schouder in een bocht.
Toch imposant.
De laatste maanden was de fut er wat uit en de zin soms ook wel.
Bijv op maandag nacht beginnen en 3 nachten werken , 1 nacht thuis en terug 1 nacht werken en dan op zondag terug starten met 5 nachten .
Dat is zwaar.
Ik blijf een beetje hangen bij bedrijven waar de Belgische staat nog een vinger in de pap heeft al heeft dat voor mij geen enkel voordeel want ik kan mijn statutaire jaren die ik heb opgebouwd bij de spoorwegen niet mee overdragen.
Vroeger kon dat wel maar de spelregels zijn aangepast.
Ik kijk ernaar uit , 30 april en dat is nog wel even maar ik heb nog leuke collega's op het werk waarvan ik nog niet onmiddellijk afscheid van hoef te nemen.
Mijn broer zei , amai das ne serieuze carriéreswitch en dat op 56.
De meesten zullen de appel misschien doorbijten maar zo nog 10 jaar doorgaan wil ik niet.
Het was een zeer moeilijke beslissing en ik heb er wakker van gelegen en tubben en tubben en .... .
De slaap bleef dan ook wat uit :-).
Maar mijn gezondheid gaat voor op alle voordelen die ik nu heb.
Al goed dat ik mijn treintjes nog heb en die hoeven 's nachts niet te rijden , alleen als ik dat wil.