Vandaag had ik zin om een lekker stuk in mijn eentje te rijden. Ik had in het ANWB Motorboek 2020 een mooie route gevonden die 'De Duistere Deltawerken' heet. Dat duistere sloeg erop dat het een extra dimensie zou geven als je deze route 's nachts of heel vroeg zou rijden. Maar ik heb deze route gewoon overdag gereden. Het zou geen mooi weer worden. Er werd veel regen voorspeld en misschien aan het einde van de middag wat droger weer. Toch had ik zin om er vandaag uit te gaan. Voor mij een ideaal moment om mijn regenpak die ik met Kerst voor mijn rit naar de Noordkaap in 2021 had gekocht te testen op waterdichtheid. De route begon bij de Maeslantkering bij Hoek van Holland. Daarna stak ik met de pont over van Maassluis naar Rozenburg, maakte een retourtje naar het einde van de Maasvlakte (met aan de ene kant de nieuwe havens en aan de andere kant lege stranden met kite'ers en zeehonden), en daarna via de Haringvlietdam, de Brouwersdam, de Oosterscheldekering, Vrouwenpolder, Domburg en de Zeelandbrug naar het eindpunt Bruinisse. Totale afstand ca. 217 km, geschatte rijtijd zonder de pauzes 4 uur. Oorspronkelijk zaten Westkapelle, Zoutelande, Vlissingen en Middelburg ook in de route, maar dan zou de rit ruim 5 uur duren zonder pauzes. Ik vond dit te lang. Vanuit mijn woonplaats Haarlem moet je er heen en terug namelijk nog eens 208 km bij optellen.
Startpunt op de heuvel bij de Maeslantkering bij Hoek van Holland. Dreigende luchten dus ik trek mijn regenpak maar aan...
Wachten op de pont van Maassluis naar Rozenburg
Stille wereld en heerlijk motorrijden naar het uiterste puntje van de Maasvlakte. Het is weer even droog!
Slecht weer op de Brouwersdam bij strandtent Natural High. De motor staat hier precies op het punt waar in de zomer het gigantische podium van Concert at Sea staat
Geheel in de stijl van @Mister Vogezen heb ik op Wikipedia wat interessante gegevens over de Deltawerken opgezocht:
De Deltawerken zijn een verdedigingssysteem, in Nederland, ter bescherming tegen hoogwater van de zee van met name de provincies Zeeland, zuidelijk Zuid-Holland en Noord-Brabant. Aan de Deltawerken is decennialang gebouwd. Het project werd compleet verklaard na oplevering van Oosterscheldekering (1986), de Maeslantkering (in 1997) en na de afronding van de verhoging van alle dijken tot deltahoogte (de Harlingse Keerdam, in augustus 2010).[3][4] Het oorspronkelijke plan voor het bouwen van de Deltawerken bevatte de werken in Zeeland, het zuiden van Zuid-Holland en Noord-Brabant. Dit deel van de Deltawerken, met name de Oosterscheldekering en de Maeslantkering, trekt nog steeds internationaal veel aandacht. Het is door de American Society of Civil Engineers tot een van de zeven moderne wereldwonderen verklaard.
In veel studies was voor de Tweede Wereldoorlog al geconcludeerd dat de dijken langs de Nederlandse zeearmen veel te laag waren. Naar aanleiding daarvan presenteerde Johan van Veen in 1942 zijn 'Verlandingsplan' voor het Delta-gebied. De watersnoodramp van 1953 gaf de doorslag voor de aanname van een plan om de kustlijn met ongeveer 700 kilometer te verkorten door het aanleggen van gesloten en doorlaatbare dammen tussen de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Op 21 februari 1953, twintig dagen na de watersnoodramp, installeerde Jacob Algera, toenmalig minister van Verkeer en Waterstaat, de Deltacommissie onder leiding van A.G. Maris, directeur-generaal van Rijkswaterstaat en met Johan van Veen als secretaris. Deze commissie kreeg de opdracht om met plannen op tafel te komen die een dergelijke ramp in de toekomst zou moeten voorkomen. In ieder geval stond men voor twee keuzes: óf het verhogen en versterken van ruim duizend kilometer dijklengte, óf het afsluiten van enkele zeegaten waardoor de door stormvloeden bedreigde kustlijn zou worden verkort. Het enige vereiste betrof een deel van het plan, namelijk dat de Westerschelde en de Rotterdamse Waterweg open moesten blijven om een goede bereikbaarheid van de havens van Antwerpen, Gent en Rotterdam te waarborgen.
De zuidelijke schuiven van de Oosterscheldekering. Door eb is er een sterke stroming. Let ook op de prachtige luchten.
Andere hoogwaterverdedigingswerken in Nederland zijn het gemaal en de spuisluizen van IJmuiden, de Afsluitdijk met daarin de Lorentz- en Stevinsluizen en de Ramspolkering bij Kampen.
Vrouwenpolder aan de zuidkant van de Oosterscheldekering. Het begint droog te worden en ik krijg het warm in mijn regenpak!
In Domburg is het gewoon weer lekker weer!
Ter afsluiting van een heerlijk dagje rijden: de Zeelandbrug met een lengte van 5022m was bij oplevering in 1965 de langste brug van Europa. Dat duurde tot oktober 1972, toen in Zweden de 6070m lange Ölandbrug werd geopend.
koekje ? wel twee handen aan het stuur We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.
Vandaag had ik zin om een lekker stuk in mijn eentje te rijden. Ik had in het ANWB Motorboek 2020 een mooie route gevonden die 'De Duistere Deltawerken' heet. Dat duistere sloeg erop dat het een extra dimensie zou geven als je deze route 's nachts of heel vroeg zou rijden. Maar ik heb deze route gewoon overdag gereden. Het zou geen mooi weer worden. Er werd veel regen voorspeld en misschien aan het einde van de middag wat droger weer. Toch had ik zin om er vandaag uit te gaan. Voor mij een ideaal moment om mijn regenpak die ik met Kerst voor mijn rit naar de Noordkaap in 2021 had gekocht te testen op waterdichtheid. De route begon bij de Maeslantkering bij Hoek van Holland. Daarna stak ik met de pont over van Maassluis naar Rozenburg, maakte een retourtje naar het einde van de Maasvlakte (met aan de ene kant de nieuwe havens en aan de andere kant lege stranden met kite'ers en zeehonden), en daarna via de Haringvlietdam, de Brouwersdam, de Oosterscheldekering, Vrouwenpolder, Domburg en de Zeelandbrug naar het eindpunt Bruinisse. Totale afstand ca. 217 km, geschatte rijtijd zonder de pauzes 4 uur. Oorspronkelijk zaten Westkapelle, Zoutelande, Vlissingen en Middelburg ook in de route, maar dan zou de rit ruim 5 uur duren zonder pauzes. Ik vond dit te lang. Vanuit mijn woonplaats Haarlem moet je er heen en terug namelijk nog eens 208 km bij optellen.
Startpunt op de heuvel bij de Maeslantkering bij Hoek van Holland. Dreigende luchten dus ik trek mijn regenpak maar aan...
Wachten op de pont van Maassluis naar Rozenburg
Stille wereld en heerlijk motorrijden naar het uiterste puntje van de Maasvlakte. Het is weer even droog!
Slecht weer op de Brouwersdam bij strandtent Natural High. De motor staat hier precies op het punt waar in de zomer het gigantische podium van Concert at Sea staat
Geheel in de stijl van @Mister Vogezen heb ik op Wikipedia wat interessante gegevens over de Deltawerken opgezocht:
De Deltawerken zijn een verdedigingssysteem, in Nederland, ter bescherming tegen hoogwater van de zee van met name de provincies Zeeland, zuidelijk Zuid-Holland en Noord-Brabant. Aan de Deltawerken is decennialang gebouwd. Het project werd compleet verklaard na oplevering van Oosterscheldekering (1986), de Maeslantkering (in 1997) en na de afronding van de verhoging van alle dijken tot deltahoogte (de Harlingse Keerdam, in augustus 2010).[3][4] Het oorspronkelijke plan voor het bouwen van de Deltawerken bevatte de werken in Zeeland, het zuiden van Zuid-Holland en Noord-Brabant. Dit deel van de Deltawerken, met name de Oosterscheldekering en de Maeslantkering, trekt nog steeds internationaal veel aandacht. Het is door de American Society of Civil Engineers tot een van de zeven moderne wereldwonderen verklaard.
In veel studies was voor de Tweede Wereldoorlog al geconcludeerd dat de dijken langs de Nederlandse zeearmen veel te laag waren. Naar aanleiding daarvan presenteerde Johan van Veen in 1942 zijn 'Verlandingsplan' voor het Delta-gebied. De watersnoodramp van 1953 gaf de doorslag voor de aanname van een plan om de kustlijn met ongeveer 700 kilometer te verkorten door het aanleggen van gesloten en doorlaatbare dammen tussen de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Op 21 februari 1953, twintig dagen na de watersnoodramp, installeerde Jacob Algera, toenmalig minister van Verkeer en Waterstaat, de Deltacommissie onder leiding van A.G. Maris, directeur-generaal van Rijkswaterstaat en met Johan van Veen als secretaris. Deze commissie kreeg de opdracht om met plannen op tafel te komen die een dergelijke ramp in de toekomst zou moeten voorkomen. In ieder geval stond men voor twee keuzes: óf het verhogen en versterken van ruim duizend kilometer dijklengte, óf het afsluiten van enkele zeegaten waardoor de door stormvloeden bedreigde kustlijn zou worden verkort. Het enige vereiste betrof een deel van het plan, namelijk dat de Westerschelde en de Rotterdamse Waterweg open moesten blijven om een goede bereikbaarheid van de havens van Antwerpen, Gent en Rotterdam te waarborgen.
De zuidelijke schuiven van de Oosterscheldekering. Door eb is er een sterke stroming. Let ook op de prachtige luchten.
Tot de Deltawerken behoren:
- de stormvloedkeringen: Maeslantkering, Hartelkering, Hollandse IJsselkering, Oosterscheldekering, Haringvlietspuisluizen, Brouwersdamspuisluizen, Bathse Spuisluis,
- de dammen: Zandkreekdam, Veerse Gatdam, Grevelingendam, Volkerakdam, Markiezaatkade, Oesterdam, Philipsdam.
Andere hoogwaterverdedigingswerken in Nederland zijn het gemaal en de spuisluizen van IJmuiden, de Afsluitdijk met daarin de Lorentz- en Stevinsluizen en de Ramspolkering bij Kampen.
Vrouwenpolder aan de zuidkant van de Oosterscheldekering. Het begint droog te worden en ik krijg het warm in mijn regenpak!
In Domburg is het gewoon weer lekker weer!
Ter afsluiting van een heerlijk dagje rijden: de Zeelandbrug met een lengte van 5022m was bij oplevering in 1965 de langste brug van Europa. Dat duurde tot oktober 1972, toen in Zweden de 6070m lange Ölandbrug werd geopend.
Edited by DuinPan