Naar de overburen van Italië.

  • beste mensen na een jaar hard werken is de nieuwe lay-out een feit veel plezier er mee en bij problemen even melden

Sietse

1e Versnelling
19 nov 2017
25
22
3
60
Type motor
ST1300
Leuk om je reisverslag te lezen zelf 2 jaar terug met auto gereden. Maar met Pan een stuk leuker.
 
  • Like
Reactions: Mister Vogezen

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Goeieavond ,
dag 6,
ik moet nog eens af en toe Vlaams schrijven of mijn Italiaans wordt te goed.
Vandaag 345 km gereden en temperaturen van 15 tot 27 graden.
Maar vandaag was een route met verschillende ingrediënten .
Bochten , stijgen , afdalen en de Pan nog eens goed kunnen aanporren en warm weer en gedruppel.

Deze ochtend want zo beginnen mijn dagen altijd wel om 07.30 opgestaan en dat is zowat mijn vast uur.
Douchke, tandjes jullie kennen dat wel en om 8 u stipt gaat het belletje van mijn appartementje en stond de gastvrouw er met mijn ontbijt.
Mooi op tijd zou ik zo zeggen.
Ik ga niet beschrijven waar mijn ontbijt uit bestond wat hier is een beeldje ervan.
DSCF0005.JPG

Ja , lekker.
En dit was het domeintje waar de woning op stond ,
DSCF0004.JPG DSCF0003.JPG
Na het lekkere ontbijt de motorfiets terug ingeladen en dat is toch altijd wat maar dat hoort nu eenmaal bij het motorrijden.
Ooit al eens zo"n keukenkast gezien ?
DSCF0001.JPG
De poort openen en de sleutel met afstandbediening in de brievenbus deponeren
DSCF0006.JPG
en weg is Erwin richting Terni.
Een vrij grote stad en ik was een verkeerde straat ingereden en dat was zo"n doolhofje met eenrichtingsstraten.
Ik werd er knettergek van en 2 maal een oud vrouwtje goedendag gezegd.
Dan toch op de juiste track gekomen en richting Rieti .
Hier een zichtje op Terni dat ik na een flinke klim bereikte ,
DSCF0008.JPG DSCF0007.JPG
Van Rieti gaat het richting Avezano met een zeer behoorlijk wegdek en hier wordt de snelheid lekker opgedreven tot 90 via de SR 578.
Eindelijk kan de Pan nog eens ff zijn 5 e versnelling gebruiken want ik heb ze toch even eerst moeten ontroesten en lekker gesmeerd.
Dagen was deze versnelling niet meer gebruikt en de versnellingsindicator protesteerde zelfs al om de 5e versnelling weer te geven.
Moet je niet vragen .
Verschillende tunneltjes moeten worden genomen.
Nu ben ik geen fan van tunnels maar soms kan het niet anders.
In 1 van die tunneltjes rijdt er een truck met oplegger voor me en die man was met andere dingen bezig en begon lichtjes met zijn combinatie over het wegdek te dweilen.
Hoho , ff wat meer afstand houden maar hij kreeg zijn ding toch mooi onder controle.

Je toert ,kijkt wat rond naar de mooie dingen die je onderweg ziet en mist en in de verte zie ik dit meer.
Lago del Salto , een meer in de provincie Rieti , regio Lazio en op een hoogte van 535 m en een oppervlakte van 10 km².
DSCF0015.JPG DSCF0018.JPG

Jammer genoeg kom je ook minder mooie zaken tegen ,
DSCF0014.JPG
Voorbij Avezano gaat het dan richting Isernia via de SS 17 die ongeveer 200 km lang is .
Een mooi stukje rijden hier en het Swingpaleis komt hier weer in actie en gaat het gezwind van links naar rechts en andersom ook wel.
Dan weer dit ,
double-curve-first-to-left-160667_960_720.png en zo verkehrsschilder-kurve-links-1607.pngen zus dangerous-curve-to-the-right-160664_960_720.png
Tornante.
DSCF0028.JPG DSCF0009.JPG

Een boodschapje van de wegbeheerder ,
DSCF0020.JPG
Na Avezano dan maar richting Opi , Isernia.
Dan rijdt je door nationaal park Abruzzio en kwam ik dit verschillende malen tegen ,
DSCF0021.JPG
Zolang deze lieve diertjes mijn banden niet stuk maken is het voor me allemaal ok.
Ik heb wel geen beren gespot.
Nationaal Park Abruzzen, Lazio en Molise is een nationaal park in Italië, in de regio's Abruzzo, Lazio en Molise.
Het park werd opgericht in 1922 en is 496,8 vierkante kilometer groot. Het is het oudste nationaal park in de Apennijnen. Het landschap bestaat uit bergen en bossen (vooral beuk maar ook bergden, zilverberk en zwarte den). De beukenbossen van Val Cervara, Selva Moricento, Coppo del Principe, Coppo del Morto en Val Fondillo maken sinds 2017 deel uit van het Unesco-Werelderfgoed Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa. In het park komen grote zoogdieren voor zoals Marsicaanse bruine beer (Ursus arctos marsicanus) (de volledige resterende populatie leeft in het park), wolf, abruzzengems (Rupicapra ornata), ree, edelhert, wild zwijn, vos, lynx, das, steenmarter, wilde kat. Vogelsoorten zoals steenarend, havik, slechtvalk, buizerd, torenvalk, bosuil, steenpatrijs en witrugspecht leven ook in het park. Er komen ook meer dan 2.000 soorten planten voor, waaronder Cypripedioideae.

Bordjes van koeien kom je ook tegen , maar stel je voor dat je in aanrijding komt met zo"n wandelende steak die de inhoud en het gewicht heeft van een oude Fiat 500.
Komt niet goed.
Tijdens mijn route kwam ik zo"n bekend ZTL bordje tegen op mijn weg en niet eens een stad die toeristen zou aantrekken.
Hooooooo , stoppen jongen.
Geen motorfietsen toegelaten , dan maar rechtsomkeer maken en een alternatiefje zoeken en dat kon via de buitenzijde van het plaatsje maar door de netste buurten kom je dan ook niet .
Maar wel een boete uitgespaard.
Nu weet ik niet of aan elke ZTL zone ook camera"s zijn geplaatst ?
Uiteindelijk gaat al je aandacht naar het speuren van camera"s tegen gevels of ergens op een paal en verslapt je aandacht voor het verkeer.

Na het berenverhaal en het koeienverhaal en de ZTL zones kwam het meer van Barrea aan de orde.
Maximale lengte 4,6 km,Maximale breedte 2,5 km ,Maximale diepte 31 m
Het Meer van Barrea is ontstaan in 1951 met de bouw van de stuwdam die het water van de Sangro opving. Aan het meer liggen twee plaatsen; het kleine Villetta Barrea aan de westzijde en Barrea aan de oostzijde. Dwars over het meer is een lange brug aangelegd die Civitella Alfedena met de noord oever verbindt.
DSCF0022.JPG DSCF0025.JPG DSCF0026.JPG

Een lange tijd heb ik de SS 17 gereden en op een bepaald ogenblik is die weg afgesloten wegens werken.
Nergens een bord van omleiding , zoek het maar uit.
Ff speuren , ja langs hier kan het wel , dacht ik.
2 Maal hetzelfde dorpje gezien en begon het te regenen , en flink.
Mijn eerste regenbui in al de dagen dat ik onderweg ben sinds zondag.
Dan toch in Isernia geraakt en daar was het dan 27 graden en zweten in al die plastiek .

De rit van vandaag.
6.PNG

Vandaag door de regio Abruzzen(L'Aquila), Molise(Campobasso) gereden.
De Abruzzen is een regio in zuidelijk centraal Italië. De naam is afgeleid van het Latijnse Aprutium, wat zo veel wil zeggen als Land van de zwijnen. Tot 1963 maakte de regio samen met Molise deel uit van de regio Abruzzen en Molise.

Molise is een regio in Zuid-Centraal Italië, de op een na kleinste regio van het land. Tot 1963 maakte Molise samen met Abruzzen deel uit van de regio "Abruzzen en Molise", maar daarna werd het een afzonderlijke entiteit.

Nu ben ik in de regio Apulië(Bari).
Apulië is een regio in Zuidoost-Italië, ten noordwesten van en inclusief de hak van de Laars van Italië, gelegen aan de Adriatische Zee en de Ionische Zee op ongeveer 80 kilometer van de kust van Albanië. Apulië is de meest oostelijke regio van Italië. De hoofdstad is Bari.

De Apennijnen zullen zo ongeveer tot het verleden behoren want erg bochtig en heuvelachtig is het niet meer.
Morgen de laatste voorlopige volle dag in dit mooie land.
Ik kom terug in Italië rond de 20 e of zo en dan in Trieste dat aan een hele andere kant ligt , tegen Slovenië.
Vanaf hier in Celenza Valfortore gaat het stilaan richting kust , Adriatische zee.
Dus na deze overnachting nog 1 en op zondag naar Brindisi voor de ferry richting Igoumenista in Griekenland.

Dat was het voor vandaag.
Nu ga ik nog wat tv op de laptop kijken en het licht uit doen na een paar uur.
In Griekenland is veel te zien o.a cultuur en heb ik weer wat info te vermelden en natuurlijk met de bijhorende foto"s.

Tot morgen dan.
Ciao , ciao.

Oh ja ,
dit kwam ik veelvuldig tegen langs de zijkant van de weg .
Gekleurde paaltjes.
Heeft iemand een idee waarvoor ze dienen ?
DSCF0027.JPG
 

Bijlagen

Laatst bewerkt:

PanEuRoel

Mega Mijlenmaker
15 jan 2015
2.897
1.410
113
Hulst
Type motor
ST1100
Weer een prachtig verhaal Erwin!!! Super.
De paaltjes langs de weg? Wegmarkering voor in de winter als er veel sneeuw ligt? :Smile:
 

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Dag 7 ,
316 km en tot 28 graden vandaag.

Vandaag een route gereden om zeer snel te vergeten.
Een platte koers en gewoon van A naar B.
Maar eerst een klein woordje over de B & B van afgelopen nacht.
Agriturismo Manierocerulli is de naam , in Celenza Valfortore niet simpel maar wel een hele mooie plek .
Afgelegen.
Een boerderij maar niet echt in de betekenis van een boerderij zoals wij een boerderij kennen met koeien , kippen , konijnen en wat weet ik nog allemaal.
Hier kan je een fiets huren of met een paard rijden of zelfs zwemmen want er is een zwembad aanwezig.
Avondeten kan ook als je dat wenst want er is een restaurant in de boederij.
Er waren nog 6 andere gasten en die kwamen van Nijvel in de provincie Waals - Brabant.
Enkele foto"s
DSCF0001.JPG DSCF0003.JPG DSCF0002.JPG

Na en verdiende nachtrust en een goed ontbijt is het dan tijd om op te krassen en naar de volgende verblijfplaats te fietsen..
DSCF0005.JPG DSCF0006.JPG
Ik wilde rijden , zo had ik het voorzien via Celenza Valfortore maar een markt gooide roet in het eten en moest ik een andere route zoeken.
Maar een andere weg zoeken betekent ook dat je daar flink moet omrijden en na een tijdje zat ik dan toch terug op mijn zelfgemaakte route .
De foto met het meer is het ,
Lago di Occhito,
Het kunstmatig meer van Occhito ligt op de grens van de regio's Apulië en Molise.
Het is ongeveer 12 km lang en de helft behoort tot de provincie Campobasso en de rest tot de provincie Foggia. Het vertegenwoordigt het tweede grootste kunstmatige reservoir in Europa met een capaciteit van 210 miljoen m³ water.
Nog wat bochtjes nemen om dan richting Luceria , Foggia , Bari en Mesagne te rijden wat op een half uurtje van de havenstad Brindisi ligt.
De Apennijnen zijn nu echt verleden tijd en kom ik dichterbij de ferry.

Voor ongeveer 200 km dender ik met de rest van al die bestuurders over de SS 16 .
Verstand op 0 en gas geven.
Druk en een overaanbod van benzinestations met de bekende bars eraan verbonden.
Sommigen verkopen meer koffie dan brandstof.
Ook heb je in sommige stations 2 prijzen voor hetzelfde product.
Zo zag ik een 1 L super zonder bediening 1.5 euro en met bediening 1.8 euro per liter.
Reken maar uit als je met bediening neemt en je hebt een tank van 70 L hoeveel dat extra kost om zelf niet het pistool te moeten bedienen.

Vandaag 2 flinke regenbuien op mijn donder gekregen , de laatste zelfs op 200 m van de B & B maar echt hard regenen.
2 Oudere mensen zwaaien hier de plak om het maar zo uit te drukken.
Luigi & Marcella.
De gastvrouw kan een beetje Engels en de gastheer een beetje Frans en zo kom ik er dan weeral uit.
Wat Italiaans , Frans en Engels en je hebt een mooi Europees gezelschap.
Ze leek me een beetje een stugge vrouw maar uiteindelijk zijn het sympathieke mensen en hebben we toch wat kunnen lachen.
Zo zie je maar dat de eerste indruk niet altijd de juiste indruk is .
Nu zelf ben ik ook wel sociaal ingesteld en dat maakt het allemaal wel wat gemakkelijker om met elkaar proberen te praten.
Ze ging me Italiaans leren zei ze , nou voor mij hoeft dat niet.

Morgen vaart de boot af om 13.00 u en ik hoop dat dat ook zo is want ik heb op Tripadvisor nog wat zitten lezen thuis over die ferry"s hier en daar zitten echte horrorverhalen tussen.
Vertragingen van enkele uren is geen uitzondering , smerige boten , smerige toiletten , mensen die een zetel huren en de zetel wordt ingenomen door andere die er niet voor betaald hebben en chaos bij inscheping en uitscheping.
Ik hoop dat dat echt allemaal meevalt.
In Griekenland is het ook een uurtje later dan hier en dat geeft er natuurlijk een hele andere zwaai aan.
Ik hoop in het hotel toch tegen middernacht te zijn , het is maar een kwartier rijden vanaf de Griekse haven.

Vandaag was er niet echt veel te beleven maar vanaf maandag gaan we er weer volle bak voor.
Wat kiekjes op de boot nemen en iets posten morgen , geen idee of dat zal lukken .
Is er Wifi en als dat niet is heb ik dan verbinding via hotspot van mijn telefoon ?
Ik bekijk het wel.
De route van vandaag.
7.PNG

Zo ,
slaapwel en tot de volgende post.
Ciao .
 

ijskonijn

5e Versnelling
30 mei 2016
487
263
63
68
Type motor
ST1100
Hoi mister vogezen inderdaad is het ook een boot, die veel door back packers gebruikt wordt het is dan ieder voor zich.
Zelf ben daar ook overgegaan met de nachtboot, had voor alle zekerheid mijn slaapzak en matje mee genomen.
En daar het ruim open was heb ik daar heerlijk rustig tussen de vrachtwagens geslapen ,en s morgens vroeg werd ik gewekt om 06.00 uit gerust en wel.
Yahoo:
 

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Dag 8 , 260 km over de Adriatische zee.
Kalispera ,

een behouden vaart gehad met de ferry van Brindisi naar Igoumenitsa ( GR ).
Op de incheckbalie stond ik aan te schuiven tussen een hoop andere mensen ( veel vreemde figuren hier maar dat denken ze van mij misschien ook wel ) en een man vroeg of ik met de truck was ?
No , moto .
Dan moest ik het loket ernaast nemen en ik was zo weer buiten.
Buiten stond er een andere motard een Spanjaard , Antonio.
Ik stap op hem af en vroeg of hij Engels sprak ?
Yessssss !

DSCF0001.JPG DSCF0003.JPG DSCF0006.JPG DSCF0002.JPG

Een man van Barcelona die op weg was naar de Zwarte zee , Varna in Bulgarije.
Het ijs was al snel gebroken en hij heeft een vriendin ( cardiologe ) in Athene en in de toekomst zal ze bij hem komen wonen.
Samen de tijd doorgebracht op de boot , het was leuk .
Op de boot was alles ok maar de prijzen van de consumpties , Jesus.
Een flesje water van 25 cl kost 3,1 euro en voor eten en drank hebben ze een ander btw tarief.
De ferry was niet eens helemaal bezet en dat zag je goed aan het aantal mensen dat er rond liep.

Het inschepen ging vlotjes en de gang waar de moto"s staan werd eerst gevuld met trucks en dan wij aan de zijkant van die gang en vlak tegen de uitgang.
Super , als eerste buiten .
De Pan werd verankerd met 4 spanbanden aan de 2 beugels die de koffers beschermen en in 1 e en op de zijpoot.
De reis is wel vrij lang 9 u op zo"n boot vind ik toch genoeg maar het gaat allemaal wel als je wat gezelschap hebt.
Over de reis zelf is natuurlijk niet veel te schrijven als alles ok is.
Je ziet alleen maar water.
Uiteindelijk gaat die poort van die boot open en wegwezen.
Een grote parking die al goed gevuld was met trucks en wagens en ... .
Ik had gezien op Google Maps , thuis waar de uitgang was en die had ik zo gevonden.

Igoumenitsa waar de ferry"s vertrekken en aanmeren lijkt me een uitgangsstad.
Veel bars , restaurants , veel schreewerige neonlichten ,enkele kermis atracties en veel konijnen in de wij en hier rijden ze ook zonder motokledij.
Via Igoumenitsa en dan Nea Selefkia , hotel Selefkos Palace.
Vrij snel gevonden al was het al behoorlijk donker want het is hier een uur later dan thuis.
Ik zei tegen die dame aan de incheckbalie van het hotel dat het buiten warm is , en je hebt dan nog een jas aan zei ze.
Tja.
25 Graden om 23.00 u en de volgende dagen tot 30 graden heet !
De airco staat op de kamer vollen bak te koelen.

Maar even een cola uit de minikoelkast geplukt om de warmte dor te spoelen.
Zo , het is voor vandaag genoeg geweest.
Op zo"n boot doe je niet veel maar ik ben toch bekaf .
Morgen na het ontbijt start de vakantie in dit land en zal het van Nea naar Alissos een plekje niet ver van een grote havenstad Patras en 341 km zonder omwegen.


Tot schrijfs.

Kalinichta ( welterusten ) .
 
Laatst bewerkt:

ruudb

Kilometervreter
10 feb 2017
1.213
401
83
52
Anna Paulowna
Type motor
ST1300
Mooie reis Erwin.
Zelf zit ik aan een hele ander kant van de aard tucson Arizona.
Hier is het 43 graden en geloof me dat is wel warm.
Maar de aanblik van dit steeds wisselende landschap is fasinerend.
Jammer genoeg in een buick encore ipv op de motor maar wel airco :)
 

Bijlagen

Alex 1706

Motorrijles
1 sep 2019
5
4
3
52
Type motor
Geen
Hey Bro, ,,,, hopelijk kom je niet in een hittegolf terecht . Je schrijft het zo dat ik het gevoel heb dat ik erbij ben
 
  • Like
Reactions: Mister Vogezen

TuinfluiterPan

5e Versnelling
28 okt 2014
513
251
63
60
Flevoland
Type motor
ST1300
Ik kom eraan........mmmm vind mijn werkgever het ineens niet goed hahaha

Prachtige rit. Kom in jouw relaas bekende plekken tegen...mmmm maar tot noord Italië...
 
  • Like
Reactions: Mister Vogezen

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Kalispera,

dag 9 .
Gisteren de Adriatische zee doorvaren en aangemeerd in Igoumenitsa.
Griekenland.png
Igoemenitsa is een havenstad in het noordwesten van Griekenland .
Igoemenitsa is van belang als nationaal en internationaal verkeersknooppunt. Niet alleen meren hier veerboten uit diverse Italiaanse havens aan en vormen zo de verbinding met West-Europa, maar ook zijn er frequente bootverbindingen met Patras, met het tegenover de baai gelegen Korfoe en met de andere Ionische Eilanden. Tot het midden van de jaren 60 van vorige eeuw konden alleen kleinere schepen in de haven aanmeren. Sinds de uitdieping van het havenbekken kon de stad zich ontwikkelen tot een der grootste verbindingshavens met West-Europa. Een verdere uitbreiding van de haven is gepland.
Vanuit Igoemenitsa vertrekken ook twee belangrijke landwegen. De eerste leidt naar Ioannina en vormt van daaruit de verbinding met Thessaloniki en de rest van Noord-Griekenland. De tweede volgt min of meer de kustlijn van de Ionische Zee in zuidoostelijke richting, en leidt naar de toeristische kustplaatsen Parga en Preveza.
Een in 2009 geopende snelwegverbinding, de Egnatia Odos, onderdeel van de E90, heeft de verbinding met Thessaloniki en Turkije aanzienlijk verbeterd en de benodigde reistijd van en naar de Turkse grens met meerdere uren bekort. Tussen Thessaloniki en de Turkse grens loopt de weg min of meer parallel aan de Romeinse Via Egnatia.

Adriatische Zee,
De Adriatische Zee is een randzee van de Middellandse Zee tussen het Apennijns Schiereiland en het Balkanschiereiland. De zee wordt van de Ionische Zee gescheiden door het Kanaal van Otranto.
De zee wordt in het westen begrensd door Italië en in het oosten door Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Montenegro en Albanië. Deze landen werken met elkaar samen in de Adriatische Euregio.
Er liggen meer dan 1300 eilanden waarvan veruit de meeste aan de oostkust bij Kroatië. Langs de oostkust liggen de Dalmatische Eilanden en de Kvarner-eilanden, die alle tot Kroatië behoren. Krk en Cres behoren tot de laatste groep en zijn de grootste eilanden in de Adriatische Zee.
De Adriatische Zee is gemiddeld 260 meter diep en maximaal 1233 meter.



Vandaag weer tot 30 graden en een goede 350 km gereden.
Een rit van Igoumenitsa naar Alissos en wilt zeggen van de regio Epirus naar de regio west -Griekenland.

Regio Epirus.
Epirus is een van de dertien periferieën (regio's) van Griekenland. Het beslaat het noordwestelijke deel van het Griekse vasteland en is het bergachtigste gebied van Griekenland.
Het historische Epirus omvat een groter gebied, dat zich tot een heel eind voorbij de Albanese grens uitstrekt. Het Albanese gedeelte wordt door Grieken wel als Noord-Epirus aangeduid.

Regio West-Griekenland.
West Griekenland is een van de dertien periferieën (regio's) van Griekenland. Het is gelegen in het zuidwesten van het Griekse vasteland en voor een deel op het schiereiland Peloponnesos. In het noorden grenst de regio aan Epirus, in het oosten aan Centraal-Griekenland en in het zuiden aan Peloponessos. Ten westen van de periferie ligt de Ionische Zee. De belangrijke havenstad Patras, de derde stad van Griekenland, ligt in deze regio.

Even stoppen om een echte Griekse salade te eten , 7 euro voor een lekkere salade en een flesje spuitwater.
DSCF0017.JPG

Vanaf Igoumenista een tijdje een kustweg gevolgd E 55 via Parga , Preveza met af en toe een zijsprong dichter tegen de zee ( Syvota , Perdika ).
Lekker rustig toeren door de dorpjes die vlak tegen de kust liggen en de vakantiegangers liggen zien zweten in de zon en ik op de moto.
Iets voorbij Preveza is een luchthaven en ga je door een betaaltunnel en kost amper 70 cent voor een 2 wieler.
Boven de tunnel kabbelt het water van de Adriatische ( Ionische zee ) zee naar de Ambracische golf of andersom.

De Ambracische Golf (Golf van Ambracia) is een baai in de Ionische Zee in het noordwesten van Griekenland, gelegen tussen de periferieën Epirus en West-Griekenland.
De Ambracische Golf ontleent haar naam aan de antieke stad Ambracia, op welke plaats, ongeveer 13 km stroomopwaarts aan de Arachthos gelegen, zich tegenwoordig de stad Arta bevindt. Een andere naam voor de baai is daarom ook wel Golf van Arta. Sinds 2008 wordt het landschap in en rond de Golf beschermd door het Nationaal park Amvrakikos.

Onderweg ,
DSCF0025.JPG DSCF0027.JPG DSCF0026.JPG DSCF0023.JPG

DSCF0019.JPG DSCF0016.JPG

Na die tunnel ga ik helemaal los en neem kleine maar arsjie slechte baantjes en beklaag ik het me soms dat ik dit zo heb gekozen in B C met het maken van de route.
De wegen zijn soms nog slechter dan in de Ligurische Alpen en dat wilt al wel iets zeggen.
Op sommige plaatsen is de rijbaan die niet breder dan 1 wagen gewoon weggezakt , ik rijd door stukken grind , stukken steen liggen op de rijbaan .
Eng , maar heel bochtig en het dalen gaat wat beter dan het stijgen omdat de rijbaan voor mij naar beneden in een ietsie betere staat is dan omhoog.
Ik rijd maar door enkele dorpjes die een paar huizen bevatten en ik vraag me af waarom iemand hier wilt wonen ?
Hier is niets .
Je ziet wagens in de tuinen staan zonder nummerplaten of een doek erover.
In bochtjes stroomt het water naar beneden want het had daarjuist geregend , oef blij dat daar weer door was.

Wat de regenbuien hier betreft , afzien.
Je rijdt bij 30 graden en kom je plots in zo"n regenzone en zakt de temperatuur naar 25.
Harde grote druppels knetteren op mijn neus want ik draag een jethelm en ik stop om mijn gele kledij aan te schieten.
Gieten , gieten en dan stopt het kom je terug in zo"n 30 graden zone.
Je kan je al voorstellen dat je precies in een sauna zit en mijn t- shirt was klets maar dan ook kletsnat.
Als het heeft geregend zijn die wegen spekglad , je zet je voet op de grond en hij schuift gewoon weg.
Dat had ik gelezen op fora"s en het klopt.

Uiteindelijk om dan maar met een positieve noot te eindigen komt de Rio - Antirriobrug in zicht en weet ik dat ik bijna op mijn eindbestemming ben.
Van heel ver zie je deze indrukwekkende brug al staan , deze is ook betalend.
2,5 of 2,9 Euro moeten neerleggen.

De Rio-Antirriobrug officieel Charilaos Trikoupisbrug, genoemd naar de staatsman die de eerste plannen heeft gehad voor de bouw van de brug, is de langste tuibrug met meerdere overspanningen ter wereld en ligt over de Golf van Korinthe nabij de Griekse stad Patras. De brug is de verbinding tussen het dorp Rio op de Peloponnesos en Antirrio op het Griekse vasteland.
De brug is 2800 meter lang en bestaat uit 2 rijbanen, met 2 rijstroken naar het noorden en 2 rijstroken naar het zuiden, een voetpad en vluchtstrook. De brug bestaat uit 5 overspanningen ondersteund door 4 pylonen. De totale lengte van het wegdek dat door de kabels gedragen wordt is 2252 meter en is hiermee de op een na langste tuibrug-overspanning ter wereld.
Deze brug wordt gezien als een technisch meesterwerk omdat het is gebouwd op zeer moeilijk terrein. Voorbeelden van problemen zijn het diepe water, de grote kans op aardbevingen, tsunami's en het steeds maar breder worden van de golf als gevolg van platentektoniek.

DSCF0029.JPG

Na de brug rijd ik Patras binnen, een grote havenstad waar ook ferryboten aanmeren.
Patras is een stad in het noordwesten van de Peloponnesos. De stad, hoofdstad van de periferie West-Griekenland, is de op twee na grootste van Griekenland en ligt aan de Golf van Patras, die samen met de Golf van Korinthe de Peloponnesos van het vasteland scheidt. In de buurt van Patras ligt de Rio-Antirriobrug, de op één na langste tuibrug ter wereld. Deze brug verbindt de Peloponnesos met het vasteland. De haven van Patras is een van de belangrijkste van Griekenland.
Vanuit Patras zijn er veerverbindingen naar Italië, de Ionische Eilanden, Piraeus en vele andere bestemmingen. Verder is de stad ook per trein te bereiken vanuit onder meer de hoofdstad Athene en andere Griekse steden.
De stad is beroemd om zijn spectaculaire carnaval.
In 2006 was Patras de Culturele hoofdstad van Europa.

Nog even getankt juist buiten Patras en dan de laatste 13 km afgehaspeld tot in Alissos.
Een badplaats dat amper iets voorstelt en ik zit nu op het terras dit verhaal te schrijven en de zee is op 5 m van me.
Perfectemundo !
Het terras van het hotel.
DSCF0030.JPG

Morgen via het binnenland voor een overgroot deel naar de badplaats Methoni in de regio Peloponnesos .
Het weer zoals vandaag , 30 graden en wat bewolking al is een sauna niet ver af.
De rit van vandaag.
9.PNG

De Griekse regio"s.
Griekse regio's.jpg

Tot morgen.

Badplaats Parga ,
DSCF0014.JPG DSCF0015.JPG
 
Laatst bewerkt:

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Ne goeiemiddag en ondertussen al 9 dagen van huis.
Dag 9 , 30 graden.

Vandaag niet zo"n lange rit , 239 km en ik was hier al rond 15.00 u plaatselijke tijd .
Terecht gekomen in Methoni , een mooi badplaatsje aan de Ionische zee.
Nu ben ik eigenlijk aan de andere kant van het Schiereiland Peloponnesos.
Regio Peloponnesos,
de Peloponnesos of Peloponnesus is het grootste schiereiland van Griekenland, en ligt ten zuiden van het Griekse vasteland. Het wordt daarvan gescheiden door de Golf van Korinthe en de Golf van Egina en ermee verbonden door de (10 km brede) Landengte van Korinthe. Deze landengte wordt doorsneden door het Kanaal van Korinthe. De oppervlakte bedraagt 21.379 km².

10.PNG

Het ging lekker vlot vandaag al waren er weer van die slechte stukken bij als je van de grote wegen afwijkt en is het goed uitkijken .
DSCF0003.JPG
Ook lange tijd lekker kunnen doorpappen op de wat betere Griekse wegen en dan kan je toch wel lekker 90 gaan en geef ik de grote beer een lekkere stoot benzine erbij.
Goh , en brullen dat ie deed.
DSCF0002.JPG
Het 1e grote stadje dat ik wilde bereiken vandaag is Pylos wat niet zo ver ligt van mijn uiteindelijke eindstop van vandaag.
Wat je in dit mooie land met zijn vriendelijke bevolking geregeld tegenkomt zijn gebouwen die gewoon in hun ruwbouw zijn blijven steken .
Is dit een gevolg van de Griekse financiële crisis , geen idee.
DSCF0004.JPG

Wat heel regelmatig terugkomt onderweg is de hopen afval die je langs de weg aantreft.
Onvoorstelbaar .
En als de container vol is wordt het ernaast gedumpt.
Dit zag ik in Zuid - Italië ook en was er zelfs afval bij dat in brand was gestoken.
Als ik ergens passeer en het stinkt er dan is er gedumpt.
Hier heb ik geen foto van maar dat komt nog wel.

Het voordeel is als je die kleinere baantjes neemt je terecht kan komen in situaties die je in een grootstad niet zal ervaren.
Zo was het bijna 12.00 en kreeg ik wel wat honger.
Bij elk hotel neem ik altijd ontbijt zoals ik al eens had geschreven maar "smorgens krijg ik amper iets binnen .
Komt het door de warmte , ik weet het niet.
Lekker aan het toeren , putten ontwijken , oeps een stukje grind , daar een groot stuk steen op de weg , ai hier een verzakking en kom ik in een dorpje Tripiti.
Een cafe met een terras eraan en dat zit vrij goed gevuld met oudere personen en gepensioneerden.
Het was er lekker druk zal ik maar zeggen en de Griekse taal was goed aanwezig.
Aha , hier stop ik ff om iets te drinken en te eten al is het maar een wafel o.i.d.
Als je stopt met de Pan want iedereen die daar zit heeft zoiets nog nooit gezien zijn alle ogen op je gericht en stoppen de belangrijkste gesprekken onmiddellijk en wordt het bier naast de mond gegoten.

Ik weet niet hoe dat bij jullie is maar als iedereen naar mij kijkt krijg ik een onbehaaglijk gevoel maar goed .
Ik kon ook beslissen om verder te rijden en ergens een konijn aan te rijden en te braden met al mijn survival technieken .
Ahum.
Ik ga dat cafe binnen en bestel een cola Zero en ik zie een verpakking met kleine croissantjes met choco liggen.
Dat ziet er wel goed uit want een konijn met de Pan aanrijden zag ik eerlijk gezien niet zo direct zitten.
In die verpakking zaten 6 kleine croissantjes en de coke Zero , 2 euro.
Laat dat konijn maar verder leven dan.
Ik betaal en stap naar buiten en een vrouw die daar bij die hele hoop zit sprak me aan in het Engels.

Ze vroeg welke talen ik allemaal spreek , ik dacht bij mezelf Jesus als ik dat allemaal moet opnoemen heb ik binnen 2 sec gedaan.
No Greek , Dutch , Englisch dat moest ze horen en het verhoor kon beginnen.
Van waar kom je , waar ga je heen ..... .
Wat vind je van Griekenland , ben je op vakantie , ben je hier in de buurt aan het rijden ?
Mooie motorfiets ( natuurlijk ) .
IK zei haar over de bevolking dat de mensen vriendelijk zijn en zeker die bende op dat terras.
Dat vond ze wel tof , yessss.

Ze stapte op en een man die daar zat vroeg aan me in het Nederlands , je spreekt Nederlands ?
Getver .
Euh , huh ja.
Die man is gehuwd met een Nederlandse , hij zelf is Griek en hij heeft 35 jaar in Nederland gewoond en nu wonen ze beiden in dat kleine dorpje.
Daar moet je dan ruim 3000 km voor rijden om in zo'n gehucht in het Nederlands te worden aangesproken.
Fantastisch !
Nog wat gesproken over mijn reis en daar was een oudere Griek bij en je hebt altijd op zo'n terrasje een grapjas.
De lolmaker en hij nodigde me uit om erbij te komen zitten.
Maar ik wilde graag vertrekken en eigenlijk had ik dat beter gedaan want dat kon wel eens heel leuk worden.
Hij zei , we kennen alle talen hier vanop de tv , ja ja .

Maar goed , aan alle leuke dingen komt een einde en ook aan deze toch wel bijzondere ontmoeting.
Dat vind ik wel leuk en zelf zal ik nooit iemand aanspreken maar als ze zelf beginnen heb ik er geen problemen mee.
We rijden dan maar verder en ik schiet nog wat mooie plaatjes onderweg.
DSCF0009.JPG DSCF0006.JPG DSCF0005.JPG DSCF0007.JPG

Stillekesaan kom ik in de buurt van Kiparisia en zie ik een kleine haven ,
DSCF0010.JPG

en in Pylos een grotere .
DSCF0014.JPG

Het is warm buiten en nu zit ik in de publieke ruimte van het hotel mijn ding te doen want op de kamer is geen Wifi verbinding .
Vlakbij is een pleintje dat kijkt op de zee met restaurantjes en daar ga ik straks eens kijken wat er allemaal te boeffen valt.
Hier is ook een oud kasteeltje , meer een ruïne eigenlijk en als de warmte wat minder is stap ik eens tot daar .
Ik zie het liggen vanaf het pleintje dus heel ver is het niet.

Morgen een rit via de kust en hier heb ik iets speciaal op mijn to do lijstje staan om even te stoppen en te gaan kijken.
Maar das voor morgen.
De ritjes voor de volgende dagen zijn max 300 km en zelfs ongeveer 250.
Geen gehaast dus en heb ik alle tijd om rustig te rijden en mijn ding te doen.
Het is mooi geweest voor vandaag .

Methoni of Methoni Messinias is een deelgemeente van de fusiegemeente Pylos-Nestoras, in de Griekse bestuurlijke regio Peloponnesos.
Methoni werd reeds vermeld in Homerus' Ilias als Pedasos. De polis een belangrijke haven was in de oudheid door haar natuurlijke haven. Ze werd samen met Pylos tijdens de tweede Messenische oorlog tot 620 v.Chr. behouden als laatste bolwerk van de Messeniërs tegen Sparta, maar viel daarna tot 370 v.Chr. onder de heerschappij van Sparta. In 431 v.Chr. trachtte Athene zonder succes de stad te veroveren.

Tijdens de Romeinse burgeroorlogen versterkt Marcus Antonius Methoni, maar Marcus Vipsanius Agrippa veroverde het nog vóór de slag bij Actium. De Romeinse keizer Traianus verklaarde Methoni in het begin van de 2e eeuw n. Chr. tot vrije stad. Tijdens Byzantijns en Venetiaanse periode (vanaf 1124) werd de stad met machtige, vandaag de dag nog zeer goed onderhouden stadsmuren versterkt. In 1498 veroverden de Ottomanen de stad, en van 1686 tot 1715 viel Methoni opnieuw voor een korte tijd onder de heerschappij van Venetië. Tijdens de Griekse onafhankelijkheidsoorlog werd de stad in 1825 verwoest, maar door Franse troepen in 1827 bevrijd en aan Griekenland overhandigd.

Methoni ,

DSCF0001.JPG DSCF0002.JPG DSCF0012.JPG

Methoni kasteel was vandaag gesloten , jammer.

DSCF0011.JPG DSCF0005.JPG DSCF0007.JPG DSCF0006.JPG




Tot morgen voor de volgende rit / verslagje .
 
Laatst bewerkt:

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Kalispera ,

vandaag dag 10 en de temperaturen willen van geen wijken weten.
Methone - Monemvasia 264 harde km's en rond 09.00 vertrokken en hier gearriveerd rond 17.00.

Een mooie rit vandaag , bochtjes en wat leuke stukken om de 4 cilinders weer eens goed te kunnen vullen met brandstof en zuurstof.
Hiiiiiihaaaaa.
Kalamata kwam eerst aan de beurt , een grote stad die ligt in de De Golf van Messenië.
De Golf van Messenië is een zee die deel uitmaakt van de Ionische Zee. De golf wordt begrensd door de zuidelijke kusten van Messenia en de zuidwestelijke kust van het schiereiland Mani in Laconië. De grenzen zijn Venetiko-eiland in het westen en Cape Tainaron in het zuidoosten. De westelijke kusten zijn meestal laaggelegen, vruchtbaar en goed ontwikkeld, terwijl de oostelijke oever wordt gedomineerd door de zuidelijke uitlopers van de Taygetos en relatief rotsachtig en ontoegankelijk is, met weinig nederzettingen.

De route ging een eerst een stukje langs de zee om dan landinwaarts verder te gaan en dan weer langs de zee en dan weer landinwaarts tot aan voorgenoemde stad.
De route langs de zee daar kan het gas weer even verder open maar ik pas enorm op want zelfs op droog wegdek is het hier oppassen geblazen .
Rustig gas geven bij het uitkomen van elke bocht .
Landinwaarts is steeds bochtig met een ongelooflijk ruig landschap , heuvels waar bomen opstaan en enorm veel rotsblokken maken deel uit van het landschap.
Onvoorstelbaar mooi is het hier.
DSCF0013.JPG
Op weg naar Kalamata via deze boulevard die vrij druk is en is vergeven van benzinestations en andere commerce.
Even daar gestopt om wat benzine in te slaan aan een BP.
4 Personen staan buiten om je te bedienen , zelf bediening is uit den boze.
De lady boss zit in de shop in een frisse ruimte en na het tanken ga ik in de shop om een cola te kopen.
Die dame doet daar een hele uitleg tegen me denk ik en komt er plots een jonge vrouw aan die mijn cola scant en ontvangt.
Nou hier zijn de taken goed verdeeld.
DSCF0006.JPG
Rustig door Kalamata tuffen kan ik als de beste en de Pan speelt de hoofdrol .
De Grieken vallen wel best mee in het verkeer moet ik bekennen want ik had erger verwacht.
Maar aan snelheidsbeperkingen hebben ze net zoals de Italianen een broertje dood , amai.
Er wordt van je verwacht als ze je voorbij willen dat je wat uitwijkt naar rechts en dan zo goed als op de pechstrook rijdt.
Zo werkt het hier en iedereen doet het hier en ik ook dus.
Hier Kalamata getrokken in de heuvels rond Kalamata en het strand met paraplu's.
DSCF0010.JPG DSCF0007.JPG

Zoals ik gisteren al schreef vind je hier overal afval langs de wegen , kleine stortjes en dit is een heel kleintje.
De vuilophaling werkt hier een beetje anders mijn gedacht en wel jammer dat dit allemaal zomaar wordt gedumpt.
DSCF0003.JPG
Door die heuvels spot je de mooiste foto's zoals dit kerkje en deze wagen die een lange loopbaan achter de rug heeft.
DSCF0015.JPG DSCF0016.JPG DSCF0018.JPG

Cactussen maken ook deel uit van het landschap maar om zo eentje in je huiskamer te zetten en mee te pronken tegen de buurvrouw , nou nee.
DSCF0019.JPG

Van kalamata gaat het naar Gitio dat barst van de gezellige eettenten en daar maar even stoppen en niet om te eten maar wat foto's te nemen.
Deze rit gaat grotendeels over de rustige kleine slinger baantjes waar je amper iemand kruist en mooie gebouwtjes ziet.
DSCF0031.JPG DSCF0032.JPG DSCF0033.JPG

Gisteren had ik in Methoni inktvis gegeten en dit is niet de inktvis die je in de supermarkt koopt.
Dat goedje stonk en het is niet echt mijn goesting maar ik wilde het wel eens proeven.
Hier in de haven van Gitio vangen ze die ook en worden de armen hier opgehangen.
De vliegen zitten erop zag ik en die inktvis die ik heb gegeten zal die insecten ook wel op bezoek hebben gehad .
Ik ben nog niet ziek geweest dus zal het wel ok zijn en nog een foto van het haventje van Gitio.
DSCF0020.JPG DSCF0021.JPG DSCF0022.JPG

Na het bestuderen van de dode inktvis komt de laatste etappe vandaag eraan en dat gaat dan naar Monemvasia.
Maar eerst even stoppen aan het scheepswrak van Dimitrios.
Wie is dit zullen jullie je misschien wel afvragen , awel die vraag stelde ik me ook als ik dit speciaal dingetje had gespot op Maps.
Al van ver zie je het scheepswrak al liggen en het ligt te roesten in de Laconische golf waar ook Gitio in ligt en die maar om de hoek ligt van de De Golf van Messenië.

DSCF0025.JPG DSCF0026.JPG DSCF0027.JPG DSCF0030.JPG

Dimitrios is een Grieks scheepswrak dat beroemd is vanwege de pittoreske locatie op een gemakkelijk toegankelijk zandstrand nabij Gythio, Griekenland.
Dimitrios (voorheen Klintholm), een klein 67-meter (220 voet) vrachtschip met een capaciteit van 965 bruto ton gebouwd in 1950 in Denemarken. Het schip behoorde 76,75% aan de gebroeders Molaris en 23,25% aan de gebroeders Matsinos. Dimitrios is gestrand op het strand van Valtaki in de huidige gemeente Evrotas in de prefectuur van Laconia, Griekenland, sinds 23 december 1981.
Er zijn veel geruchten over de oorsprong van het schip en hoe het op het strand is gestrand. De meeste vertellen dat het schip werd gebruikt om sigaretten tussen Turkije en Italië te smokkelen. Ze werd gegrepen door de havenautoriteiten van Gythio en vervolgens opzettelijk vrijgelaten uit de haven en vertrokken om door de zee naar het strand in Valtaki te worden gesleept, ongeveer 5 kilometer van de haven van Gythio. Ze werd toen in brand gestoken om het bewijs van sigarettensmokkel te verbergen. Een ander, minder vaak gerucht gaat over een spookschip van onbekende oorsprong.

Laconische Golf ,
DSCF0023.JPG
De Laconische Golf, is een golf in de zuid-oostelijke Peloponnesos, in Griekenland. Het is de meest zuidelijke golf in Griekenland en de grootste in de Peloponnesos. In de vorm van een omgekeerde "U" is deze ongeveer 58 km breed oost-west en 44 km lang noord-zuid. Het wordt begrensd in het westen door het schiereiland Mani, dat ze het scheidt van de Golf van Messenië, en in het oosten door het schiereiland Cape Maleas de Epidavros, die het scheidt van de Egeïsche Zee. In het zuiden komt uit op de Middellandse Zee. De schiereilanden Mani en Cape Maleas zijn droog en rotsachtig, maar de noordelijke oever, gevoed door de Evrotas-rivier, die zich bij de top in de kloof leegt, is een vruchtbare landbouwgrond. Het eiland Elafonissos ligt in de Laconische Golf, met het eiland Kythira direct in het zuiden. De belangrijkste havens en nederzettingen op de golf zijn Gytheio en Neapolis.

Monemvasia met zijn rots dat het Gribraltar van Griekenland wordt genoemd.
DSCF0035.JPG

Vanop het vasteland is het niet te zien dat zich op de kale rots een complete stad bevindt. Monemvasia is opgedeeld in een beneden- en een bovenstad.
De benedenstad is een doolhof van smalle straatjes en steegjes met prachtige traditionele huizen die Venetiaanse invloed verraden. De hoofdstraat voert naar het centrale plein vóór de Kathedraal van Christós Elkómenos, die oorspronkelijk dateert uit de 12e eeuw maar in de 16e eeuw grondig werd herbouwd. Naar Italiaans voorbeeld staat de klokkentoren los van de kerk. Op het plein bevindt zich ook een klein Archeologisch Museum, ondergebracht in een kerkje uit 956 dat de Turken ooit tot moskee ombouwden. In de benedenstad bevinden zich nog andere interessante kerken, waaronder de Panagía Myrtidiótissa en de Panagía Chrysafítissa (genoemd naar een bijzondere icoon, die volgens de overlevering in de 17e eeuw vanuit het dorpje Chrysáfa nabij Sparta naar hier zou zijn gevlogen).

De bovenstad, waar vroeger de welgestelde families woonden en er letterlijk neerkeken op de armen in de benedenstad, is nu één grote ruïne. De 13e-eeuwse Agia Sofia-kerk; op de rand van de rots loont echter ruimschoots de moeite van de fikse klim.
260px-Monemvasia3.jpg
Deze foto komt van het www.

Dit is een foto van mijn landkaart van de streek hier en het bruine gedeelte zijn bergen / heuvels .
Het is hier niet bepaald plat.
DSCF0042.JPG

Wat overnachtingen betreft ben ik ongeveer in de helft wat Griekenland betreft.
Het gaat wel heel snel.
Hier nog een foto van het terras van mijn slaaplaats.
DSCF0038.JPG
Nu maar wat gaan eten want ik krijg honger .
De route van vandaag.
11.PNG


Tot morgen.
 

Bijlagen

Laatst bewerkt:

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Kalispera ,

dag 11 ondertussen en vandaag ongeveer 250 km gereden en tot 33 graden.

Deze ochtend zoals elke dag van me start heb ik in Monemvasia waar ik had overnacht nog even de tank laten vullen en ik heb hier een ongelooflijk gesprek gehad met de pompbediende .
Het heeft me de hele dag geïnspireerd .
Dus , 4 personen zitten daar op een stoeltje te wachten tot er iemand verschijnt om te bedienen .
Komt er een man op me af , een sympathieke Griek !
Hello zeg ik , hm.
Full please , hm.
I pay inside whit my cart ?
Hm .
Bye , bye .
Yes thank you.

Okay.
Ik gebruik wel eens www.dangereousroads als ik een route samenstel.
Nu dangereous moeten je soms wel met een korrel of zeg maar een hele zoutmijn nemen.
Het gaat hem vooral over cols en ja er zijn wel wegen bij die spectaculair zijn en het gaat over de hele wereld.
Kies een land , streek en je bent vertrokken en als er iets bij is wat wel de moeite is en het ligt zowat op mijn route dan flans ik het erbij.
Zo kwam ik terecht bij Kiparissi road.

Nou zou je denken ,het lijkt wel de titel van een liedje maar niets is minder waar.
Ik vraag me soms wel hoeveel het menselijk oog kan waarnemen ?
Volgens mij heel veel en dit is zoiets.

Op weg naar Kiparissi en op de weg erheen ligt een zeer mooi kerkje waarvan de deur zelfs niet op slot was en kon ik dus even binnen piepen.

DSCF0006.JPG DSCF0008.JPG

Kiparissi road,
de weg van Kiparissi is een weg met een lengte van 13,6 km naar Kyparissi, een klein stadje in Laconië, een deel van de regio Peloponnesos. Deze extreem smalle weg is een van de meest angstaanjagende in het land.
Dit kleine kustplaatsje was een favoriete bestemming van George Bush, Prins Charles en Prinses Diana. De weg bevat enkele steile stukken, de weg is erg smal en nauwelijks breed genoeg om twee auto's tegelijkertijd te laten passeren en er zijn geen beschermingen of vangrails langs sommige delen van de route. Deze weg en het ontbreken van een veerboot hebben Kyparissi net zo onbedorven gehouden als een Grieks kustplaatsje kan zijn.
Het oppervlak van de weg is geasfalteerd. Op deze weg is er een kleine Byzantijnse kerk direct bij de opening naar de zee waar je kunt stoppen en een pauze kunt nemen, moed kunt verzamelen, een gebed kunt zeggen en dan door kunt gaan voor de laatste schrijnende twintig minuten. Dit traject moet niet worden geprobeerd door beginnende bestuurders. De weg bevat verschillende haarspeldbochten. Het begint in Kyparissi, een klein dorp. Er wordt gezegd dat het een van de mooiste dorpen van het land is. George W Bush, prins Charles en prinses Diana hebben een aantal vakanties doorgebracht in dit kleine dorp. Het eindigt in het heuveldorp Pistamata, in de noordelijke gemeente Monemvasia.
Bron , Dangerousroads.com

DSCF0011.JPG DSCF0012.JPG DSCF0016.JPG DSCF0020.JPG

Het is wel spectaculair zeer zeker maar het nu te bestempelen als gevaarlijk dan ben ik toch maar een lefgozer ( not ).
In het dorpje kan je rijden tot op de kade en daar staat een vrij felle wind en maakt wel felle golfjes ook.
Op de terugweg reden er 4 Poolse campers voor me , een vloekje binnensmonds maar ff gewoon even het gashendel tegen de stuit sleuren en de Pan gaat er met een niet kinderachtige grom vandoor .
Die campers zijn dan ook snel verleden tijd.
Ben je daar met een camper dan kan je niet helemaal tot in het dorpje rijden want de smalle straatjes lenen zich daar niet toe.
Kom je er ooit eens , zeker meenemen.

Na dit mooie stukje natuur te hebben achtergelaten in mijn spiegels gaat het richting Nafplio met terug een geweldige route afwisselend met bochten en een heel eind te rijden langs de kust en die is ook best bochtig.
Rechts de zee van me en links van me die ruige heuvels met bomen , struiken en op de heuvelrug die bruine kleur.
Op weg kwam ik deze joekel van een spurter tegen en ik kon hem nog net inhalen om even te vragen eens lief in mijn lens te kijken en de tandjes bloot te lachen.

DSCF0022.JPG

Je komt alle soorten dieren tegen op de openbare weg en het lijkt allemaal heel gewoontjes in dit mooie land.
Tot vandaag al 4 dode vossen langs de weg zien liggen.
DSCF0002.JPG

Voorbij deze plek lag de weg voor verschillende honderden meters bezaaid met keutels :)).
Ik had gepland in mijn route naar Nafplio te stoppen bij een klooster dat tegen een rots is gebouwd en dat leek me wel heel spectaculair om te zien.
Om 1 of andere reden heb ik dat klooster gemist op mijn mobiele app en heel waarschijnlijk zat het juist buiten mijn scherm bij het draaien van het beeld vanwege die vele bochten.
Maar de route die ernaar toeliep en verder door maakte het allemaal wel wreed goed , onwaarschijnlijk mooi.
Op een bepaald ogenblik was het 25 graden , wat was dat fris zeg !

DSCF0023.JPG DSCF0026.JPG DSCF0025.JPG

Dit mooie gebied is het Parnon gebergte,
Parnon of Parnonas of Malevos is een bergketen, of massief, ten oosten van de Laconische vlakte en de Evrotas-vallei. Het is zichtbaar vanaf Athene boven de top van de Argive-bergen. Het westelijke deel is in de prefectuur Laconia en het noordoostelijke deel is in de prefectuur Arcadia. De Parnon-reeks scheidt Laconia van Arcadia. De top biedt een panoramisch uitzicht op het zuidoosten van Arcadia en Zuid-Kynouria en een groot deel van Laconia, dat de noordelijke en centrale delen omvat en reikt tot aan de bergen van Taygetos. Het biedt ook uitzicht op een deel van de centrale Arcadia en de zuidelijke prefecturen Argolis. Het biedt uitzicht op de Myrtoan en de Laconische Golf.

Na het teisteren van de zijkanten van de banden gaan we voor kilometers langs de kust.
Vandaag is een weekdag en in die streek hier is amper verkeer en dan gaat het wel vlot natuurlijk.
DSCF0027.JPG DSCF0028.JPG DSCF0029.JPG

De route van vandaag.

Dag 12.PNG 12..PNG

Morgen naar Delphy en daar blijf ik dan 2 nachtjes .
Zo kan ik overmorgen de archeologische site eens van naderbij bekijken.
Stiekem hoop ik dat de temperatuur dan wat minder is want het is pokke heet.
Maar natuurlijk liever dit weer dan regen.
Nu ben ik terechtgekomen in Kineta en heb ik de Peloponnesos verlaten en Kinetika ligt in de regio Attika waar ook Athene ligt en Kineta ligt ook in de Saronische golf.
Regio Attica of Attika
Attica of Attika is een driehoekig schiereiland in Midden-Griekenland (circa 2650 km²), aan twee zijden omspoeld door de Egeïsche Zee en in het noorden begrensd door de landschappen Megaris en Boeotië. Het is tevens een van de dertien regio's van Griekenland.

De Saronische Golf of de Golf van Aegina in Griekenland wordt gevormd tussen de schiereilanden van Attica en Argolis en maakt deel uit van de Egeïsche Zee. Het definieert de oostkant van de landengte van Korinthe, het oostelijke eindpunt van het kanaal van Korinthe, dat de landengte doorsnijdt.

De golf omvat de eilanden Aegina, Salamis en Poros samen met kleinere eilanden Patroklos en Fleves. De haven van Piraeus, de haven van Athene, ligt aan de noordoostelijke rand van de golf. De site van de voormalige Ellinikon International Airport ligt ook in het noordoosten.
De golf heeft raffinaderijen rond het noordelijke deel van de golf, waaronder ten oosten van Korinthe en ten westen van Agioi Theodoroi, Eleusis, Aspropyrgos, Skaramangas en Keratsini. Deze raffinaderijen produceren de meeste geraffineerde aardolieproducten van Griekenland, waarvan een groot deel vervolgens wordt geëxporteerd. Commerciële scheepvaart naar de raffinaderijen, Piraeus en van en naar het kanaal maken de golf behoorlijk druk met commerciële scheepvaart.

Dit was het weer voor vandaag.
Nog eens merci voor de leuke reacties , top !

Tot morgen.
 

Bijlagen

Laatst bewerkt:

Hervé

Motorrijles
28 okt 2017
1
1
3
65
Beringen
Type motor
ST1300
onvoorstelbaar, zo zouden we elkaar tegen gekomen hebben in Umbrië, Perugia, Assisi. Wij verbleven aan het Trasimenomeer en waren die dag bezig met stadsbezoekjes
 
  • Like
Reactions: Mister Vogezen

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Hoi hoi ,

vandaag aangekomen in Delfi en ongeveer 250 km gereden en de temperaturen schommelden tussen de 20 & 30 graden.
Dag 12.

Het hotel van afgelopen nacht , Sun hotel .
De zon scheen buiten wel , da klopt maar binnen was het niet zo zonnig.
Wat een oud hok zeg !
Maarre het bed was uitstekend en de badkamer klein maar proper.
Wat wilt een mens nog meer ?

Een hotel vlak aan het strand met een bar en verschillende terrassen maar het meubilair was versleten en oud.
Op de kamer was het zomaar eventjes 28 graden en ik heb altijd al airco gehad in elk verblijf en dat is geen overbodige luxe.
´S avonds gaat de airco af vanwege het lawaai want ze zijn niet allemaal even stil en zo 's nachts de airco laten koelen terwijl ik slaap , nee.
Dus raampje open dan om te slapen .
Rond 06.00 u word ik wakker van hevige regenval maar echt heftig.
Onder mijn balkon is een zeil van een zonneluifel en ik heb de indruk dat al het water van het grote dak van het hotel allemaal samenkomt op 1 plaats en dat water in een buisje komt en alles op dat zeil wordt geloosd.
Man , man.
Slapen heb ik niet meer gedaan.

Het ontbijt , brrrrr.
Koffie als je het zo kan noemen ?
20190913_081911.jpg

Het lijkt wel water uit de Schelde met al dat schuim erop met gemalen koffie in , zo zwart maar dat is Griekse koffie .
Dan maar een halve uier melk ingekieperd , en ja dan was het wel te zuipen.
Een boterham dubbel gevouwd met kaas en ham ertussen , de ham is voor de hond en de kaas voor mijn maag.
2 Stukjes Frans brood maar ik denk eerder Grieks brood maar het ziet er wel Frans uit , 2 keer confituur , een stukje cake en een soort iets van deeg opgerold en ik beet erin en er kwam water uit.
Das voor de kippen , een paar druifjes en een homp kaas maar geen Gouda of zo .
Ik beschrijf het als platte kaas maar dan in een vaste versie.
Slik.
Uitchecken en het bleef maar regenen en er waren nog 4 motards in het hotel , 1 Zwitser en 3 Duitsers en die reisden samen.

Dan toch maar vertrokken richting het kanaal van Korinthe dat een 20 min rijden was.
Daar was wel wat volk bij elkaar , alsof er iets te zien is.
Het Kanaal van Korinthe is een kunstmatige waterweg in Griekenland. Het werd in het laatste decennium van de 19e eeuw aangelegd op de plaats waar de Landengte van Korinthe op zijn smalst is, namelijk 6343 m. Het lijnrechte kanaal is circa 6,3 km lang, 23 m breed en zo’n 8 m diep. De grote gaten in de wand zijn veroorzaakt door springstof, toen in de Tweede Wereldoorlog de doorvaart werd geblokkeerd.
De zes bruggen (vijf voor het autoverkeer, één voor de spoorweg) die de Peloponnesos met het Europese vasteland verbinden, liggen ongeveer 70 m boven de waterspiegel. Het kanaal heeft de vaarweg tussen Piraeus en de Ionische Zee met ongeveer 350 km verkort. Toch is het enkel geschikt voor middelgrote schepen, want sterke stromingen maken het gevaarlijk voor kleine bootjes, terwijl de geringe diepgang een bezwaar is voor grote schepen van meer dan 10.000 ton. Een sleepboot loodst de vaarschepen erdoorheen in een half uur. Dit gebeurt omzichtig, want de bijna loodrechte wanden van grind en leem brokkelen regelmatig af. Lange wachttijden, hoge tolkosten en gevaarlijk manoeuvreren dragen evenmin bij aan een intensief gebruik.

DSCF0002.JPG DSCF0003.JPG

Na dit blitsbezoekje was het gestopt met regenen en kon het regenpak uit.
Die andere motards waren daar ook , afscheid genomen en dan mijn rit verder gezet naar deze vuurtoren.
Vuurtoren Cape Melagkavi,
Deze vuurtoren werd vervaardigd in 1897. De hoogte van de toren is 13 meter.
DSCF0004.JPG DSCF0005.JPG DSCF0008.JPG

Zo , nu kon het gas er weer even flink op want ik volg de kust weer even en donkere wolken pakken zich samen.
DSCF0007.JPG

Ondertussen ben ik in een andere Griekse regio , namelijk Centraal Griekenland.
Centraal-Griekenland is een van de dertien periferieën (regio's) van Griekenland. Het is gelegen in het midden van het Griekse vasteland. In het zuiden grenst de regio aan Attica en Peloponnesos, in het westen aan West-Griekenland en in het noorden aan Thessalië en Epirus. Het is de meest bergachtige Griekse regio.
DSCF0006.JPG DSCF0010.JPG DSCF0011.JPG

Via de kust gaat het verder dan en vandaag stond er vrij veel wind.
Af en toe kreeg ik zo'n windstoot in mijn neusgaten en het was alsof ik een tripple shotje kreeg in mijn neus van een wit poedertje en was ik gelijk weer bij de pinken.
Op een bepaald ogenblik moet ik stoppen voor een verkeerslicht voor beurtelings verkeer aan die kustweg.
Ik w8 af en af en af , 10 min , 15 min.
Wat is dat hier zeg ?
Ondertussen waren er al een paar auto's achter mij aangeschoven en 1 van die kerels krijgt het op zijn zenuwen en gaat de kleine file voorbij.
Ik denk nog , dat gaat subiet fout !
Nee en er komen nog auto's af van de andere kant.
20 Minuten al.
Stapt er een uitgemergelde Griek uit zijn wagentje en gaat naar die bestuurder die achter mij staat en begint in zijn eigen taaltje van alles te zeggen .
Plots zie ik dat er vlak voor dat licht een lus ligt.
Haahaha , niet gezien.
Ik rijd 1 meter vooruit en het licht komt direct op groen.

Na die kustweg een tijdje te hebben gevolgd kom ik door een bos gereden , mooi met leuke bochtjes.
Dat willen we wel meer zegt Mijnheer Pan.
Ik merk op dat de omgeving rond mij aan het veranderen is en het meer de groene kant op gaat.
Wel mooi.
Deze bijzondere foto's wil ik wel even tonen en dit kruiste mijn weg.
Wie , wat of hoe geen idee.
DSCF0012.JPG DSCF0013.JPG DSCF0014.JPG

Dit ook nog van lang vervlogen tijden toen we nog beefden voor de Russen :)
DSCF0015.JPG

Zo kabbelt mijn reisje van vandaag maar verder en ..... .
De temperatuur daalt tot een schandalige 20 graden bij het doorrijden van weer een bos .
Ja ondertussen ben ik een zonneklopper geworden .

DSCF0020.JPG DSCF0021.JPG

Even gestopt aan een klooster , ja mooi hoor.

DSCF0023.JPG DSCF0024.JPG DSCF0025.JPG
Daar op die parking was een Belg met een motorfiets en zijn 2 maten waren off road paadjes aan het zoeken en hij deed het weggedeelte.
Ze waren een reis aan het voorbereiden die ze dan later aanbieden , een half uur later kwam ik deze man weer tegen in een stadje.

Dit mooie plaatje heb ik ook nog in de aanbieding in Arachova en ligt vlakbij Delfi,

DSCF0026.JPG DSCF0027.JPG DSCF0028.JPG

Dit genomen vanuit mijn hotelkamer.
Adembenemend !
A room with a view , and what a view.
DSCF0029.JPG

Voor vandaag sluit ik de boeken .
Het was goed genoeg voor vandaag.
Verfrissen en iets gaan eten.
Ik heb geen idee wat die Grieken allemaal in hun eten gooien maar mijn darmen die protesteren en gelukkig heb ik pilletjes bij .
ja maar , stel je eens voor dat het rommelt in je buik en je moet je billen goed dichtknijpen en onderweg rijdt je in een putje .
Wat er dan allemaal kan gebeuren , tja dan maar een pilletje nemen.
Ik heb hier alleen nog maar pasta en Griekse salade gegeten.
Wat ik nodig heb is een goede vettige Vlaamse frit , een groot pak met een flinke klod kouwe curry erop en een gebakken cervela en een kalkoenstickje.
Ik zweer het dan is mijn maag er zo weer bovenop !
Wat een onzin weer, sjonge toch.
De rit van vandaag ,

Dag 13.PNG

Tot morgen en bezoek ik de archeologische site.

Grtjs.
 

Bijlagen

Laatst bewerkt:

ijskonijn

5e Versnelling
30 mei 2016
487
263
63
68
Type motor
ST1100
Ik denk als je de koffie zo als in het begin van het verhaal zo had op gedronken blijf je 2 dagen wakker.

Pleasantry Pleasantry Pleasantry
 
  • vrolijk
Reactions: Mister Vogezen

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Goeiemiddag deze namiddag ,

al 81 reply's op mijn reis , dat vind ik persoonlijk niet slecht !
Top , doe zo verder en dan doe ik het ook :) .
Dag 13.

Vandaag geen ritje op de 4 cilinders maar een verslagje van een wandeltocht(je).
De archeologische site van Delfi met het bijhorende museum en alleen te koop in een combi ticket voor 12 Griekse euro's.
Het weer is weeral geweldig en ik heb geen idee welke temperatuur het exact is vandaag , maar ik schat toch wel een graadje of 26 al blijft het wel gokken zoals op de lotto .
En die verlies je gewoonlijk ook.

De site , ja toch wel een groot domein en het is niet vlak.
Alles gaat in stijgende lijn en gelukkig dan weer in dalende lijn als ik terug naar beneden wandel.
Wat valt me onmiddellijk op , enorm veel Aziaten en toch wel wat Amerikanen en 1 Vlaming.
Ik ga niet te veel in detail over dit dagje want daar is veel te zien al heb ik wel een korte inhoud die van het net komt.

DSCF0001.JPG

Ben ik dan zo'n cultuur man vraag je je misschien af ?
Niet echt maar ik had al zoveel gehoord over deze uitzonderlijke plaats en gelezen ook wel.
En als je dan toch in dit land bent kan je evengoed als je er tijd voor hebt erlangs rijden.
Is het de moeite ?
Volmondig , ja.
In het museum dat ik ook heb bezocht zijn foto's hoe het geweest kan zijn , fantastisch.
De tempel van Apollo daar zijn enkel de grondvesten nog van te zien en enkele pilaren maar het theater en het stadium waar men aan sport deed , ja dat is vrij goed bewaard.

De Apollotempel van Delphi bevindt zich in een der beroemdste cultusplaatsen van de god Apollo uit de oudheid en is bekend vanwege het orakel dat erin gevestigd was, het meest bezochte en gerespecteerde orakel van de gehele oudheid. Later werd hier ook de god Dionysus vereerd. In het jaar 394 werd dat orakel gesloten door keizer Theodosius.
De nu nog zichtbare ruïnes van de Apollotempel in Delphi dateren uit de 4e eeuw voor Christus. Daarvoor stonden op exact dezelfde plaats nog vijf andere tempels. De eerste vier Apollotempels waren niet van marmer en zijn totaal vergaan. De vijfde en zesde waren dat wel.

DSCF0015.JPG DSCF0016.JPG DSCF0017.JPG

De tempel van Apollo , foto 2 ,dit waren de kranten van toen ,

DSCF0020.JPG DSCF0004.JPG

DSCF0007.JPG DSCF0008.JPG

Het theater ,
In de noordwestelijke hoek van het heiligdom lag het grote theater (in zijn huidige vorm uit 2e eeuw v.Chr., met Romeinse aanpassingen), waar onder meer hymnen voor Apollo werden gespeeld en de god van de kunsten werd vereerd met instrumentale stukken op de lier. Er is plaats voor zo'n 5000 toeschouwers. Tijdens de vierjaarlijkse Pythische Spelen stond kunst en cultuur iets centraler dan tijdens de andere drie kransspelen en werden hier muzikale wedstrijden gehouden.

DSCF0021.JPG DSCF0023.JPG DSCF0030.JPG

Deze uitzonderlijke man liep plots in mijn lens bij het nemen van een beeldje ,

DSCF0031.JPG

Het stadion ,
Het stadion van Delphi ligt op de hoogste plek van de archeologische vindplaats Delphi. Het kijkt uit over het heiligdom van Apollo en heeft een prachtig uitzicht op het Delphische landschap. Het werd gebouwd in de tweede helft van de 4e eeuw voor Christus. of zelfs na de aanvallen van Galatië. Het was 178 meter lang en kende verschillende renovatiefasen. Het stadion van Delphi is het best bewaarde oude stadion in Griekenland.
De totale capaciteit bedroeg ongeveer 6.500 toeschouwers. Het startpunt is in het oosten ( rechts op de 3e foto ) behouden, vergezeld van twee rijen ingesneden platen voor het plaatsen van de voeten van de lopers. Vier pijlers aan de oostkant moeten een monumentale boog hebben gedragen.
DSCF0027.JPG DSCF0028.JPG DSCF0029.JPG

Op verschillende plaatsen staat zo'n hokje om de bezoekers in het "oog te houden".

DSCF0026.JPG

Bordjes staan er ook opgesteld met braille geschrift.
Nu persoonlijk heb ik daar bedenkingen bij want als je daar als een blinde wandelt , tja het is geen asfalt maar het zal zijn nut wel hebben voor mensen die wat minder zien.

Delphi,
Delphi is een archeologische site in de gelijknamige gemeente Delphi, regio Centraal-Griekenland. Het was in de klassieke oudheid een van de beroemdste cultusplaatsen van de god Apollo en het meest bezochte en gerespecteerde orakel van de gehele oudheid.
De bijzonder suggestieve ruïnes van het heiligdom liggen op ca. 500 m hoogte tegen de zuidelijke helling van de Parnassus, in Midden-Griekenland. In de verte kan men vanaf Delphi de Golf van Korinthe zien liggen.
Orakel van Delphi,
Het Orakel van Delphi bevond zich in het centrum van de Oud-Griekse cultusplaats Delphi. Het was een zeer belangrijk orakel, gewijd aan de god Apollo. Van heinde en ver begaven zich jaarlijks duizenden mensen, vaak pelgrims, op weg naar Delphi om het orakel te raadplegen en de goden goede raad te vragen bij het nemen van belangrijke en moeilijke beslissingen. Als god van het Licht werd Apollo immers verondersteld overal door te dringen en te zien wat aan het oog van de mensen ontgaat.

Wie meer wilt lezen kan altijd hier terecht kan altijd eens zoeken op ΅orakel van Delphy."

Na de site het museum en daar vindt je zowat alles dat ze hebben opgegraven en veel beelden zijn nog in goede staat.
Sieraden , beeldjes , onderdelen van gevels .
Enfin alles wat met het orakel te maken heeft gehad.
Ik was daar een foto aan het maken en de flits mag niet op.
Mijn flits deed flits en 1 van die opzichters zei , sir no flits !
Als haar ogen Griekse kogels waren was ik morsdood .
Ik gebruik dat toestel niet zo heel veel en kon zo direct niet vinden om dat felle lampje uit te zetten en heb ik de foto's maar gelaten.
Een zeer mooi museum en ook hier beslist een bezoekje waard .

Na het museum terug richting Delfi dat maar op 10 min wandelen is en ik heb speciaal een hotel geboekt in Delfi om niet met de motor naar die site te moeten rijden.

DSCF0038.JPG
Ondertussen is het al middag geworden en moeten de hongerigen gespijsd worden.
Ik wandel door de enige belangrijke straat van dit gehuchtje want echt groot kan je het hier niet noemen.

DSCF0040.JPG

Een kleine taverne trek mijn aandacht vanuit mijn rechter ooghoek omdat ik aan de linkse kant van de straat wandel.
Ik vraag een broodje alleen met kaas en een cap.
Komt er direct aan en ik zet me op een overdekt terrasje en mijn eten is er wel snel.
Ja , lekker .
Het waait nog steeds hard sinds gisteren en er vliegt iets op mijn bord dat niet tussen mijn broodje hoort.
Getver , overkomt juist mij weer en het blijkt een stukje van een soort noot te zijn.
Wat hier allemaal door de lucht vliegt , pffff.
En , en zou het niet waaien dan vliegt er waarschijnlijk ook wel iets op mijn bord.

Na het broodje en de koffie en zonder verdere vreemde objecten ga ik verder het straatje in.
Restaurants , toeristische winkeltjes , bars , soort van kleine nachtwinkeltjes die zitten volgepropt met allerlei rommel , juwelen winkeltjes ,... .
Als je iets zoekt en je vindt het niet hier dan hebben ze het nergens.
DSCF0046.JPG DSCF0047.JPG DSCF0049.JPG
Mispeuter maar niets want de politie is hier ook aanwezig op hun Soes GSX 750 P.
DSCF0044.JPG DSCF0043.JPG

Dit diertje heeft ook last van de warmte , zo heeft hij mij verteld.

DSCF0045.JPG

Het hotel , ergens waaien onderbroeken ?
Daar slaap ik en ik heb op mijn reis al vreemde constructies gezien en dit is ook iets heel apart.

DSCF0039.JPG DSCF0053.JPG

Voor morgen heb ik ongeveer 300 km af te leggen en als deze regio de meest bergachtige is dan belooft het een mooie dag te worden .
Het gaat naar Kalampaka waar de kloosters op rotsen staan en heb ik een speciaaltje op het menu staan voor onderweg dat ik wel de moeite vond om even voor te stoppen.
De wegen , ik heb er al over geschreven.
Het asfalt , als je dit asfalt kan noemen is soms erg grof en als je erover rijdt is het alsof je een boorhamer tussen je benen hebt.
Nu weet ik ook eens hoe dat aanvoelt en het is niet erg prettig.
Gelukkig heb ik geen vals gebit want anders deed ik het wel uit.
Niet normaal met momenten maar de grip is wel beter dan het zwarte gladde asfalt waar ik niet erg veel vertrouwen in heb .

Het is nog vroeg nu en ik ga maar eens ergens iets nuttigen , ne cola zero of zo en wie weet vind ik wel het ultieme geschenkje voor mijn echtgenote in 1 van die shops.
But i don't think so .

Tsjoukes.

DSCF0036.JPG
 
Laatst bewerkt:

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Dag 14 , een slordige 300 km gefietst en weer warm weer.

Goeiemiddag.

Het hotel van afgelopen nacht in Delfi , Pythia Art.
Een leuk hotel met een aanpalende bar en is van dezelfde eigenaar vermoed ik.
Mijn kamer was zowat boven de bar op het 3e als ik het van buitenaf bekijk.
Tot zeer laat in de nacht zit er volk in die bar en op de straat tussen de geparkeerde wagens zetten ze gewoon tafeltjes en stoelen .
Daar wordt goed gedronken met het bijhorende lawaai.
Bij aankomst merkte ik op dat de buis waar het douchegordijn aanhangt een beetje kadul hangt en ik had dat eigenlijk gelijk moeten melden.
Maar ik heb al eens geschreven dat ik soms wel eens nonchalent ben.

Vandaag bij uitcheck heb ik het gelijk vermeldt en die man begrijpelijk vraagt , heeft u het vermeldt bij aankomst ?
Nee.
Maar ik zeg hem , de dame die de kamers onderhoud ziet dat toch ook ?
Daar antwoordde hij niet op .
Ach ik lig er niet van wakker .
De badkamer was zeer klein maar rein en het bed , geen centje rugpijn tot hiertoe in geen enkel hotel of B & B .
Het mag ook eens goed zijn.

DSCF0002.JPG

Dan begint het inladen van de koffers.
Ik doe er gemakkelijk een half uur over en het steeds hetzelfde nummertje.
Ik leg mijn heuptas met geld en gsm en leesbril op mijn zadel en mijn jas erover.
De topcase op slot en mijn jas aandoen , shit die heuptas nog .
Of dan moet ik mijn sportschoenen nog verwisselen met mijn motorsneakers , terug die zijkoffer openmaken of vergeet ik mijn zonnebril uit de topcase te nemen en de sleutel steekt al weg.
Tja en zo gaat een half uurtje wel snel .

Dan toch om 09.00 u kunnen starten en gaat het gelijk richting de kust naar Chrisso met een zeer stevige afdaling op goed asfalt.
Het leek wel een racebaan , de layout dan want er zat zelfs een bruggetje bij.
Lekker .

DSCF0004.JPG DSCF0005.JPG

Zo verder naar Itea dat echt aan de kust ligt.
In 1917 kozen de geallieerden de haven voor de bevoorrading van het leger in Thessaloniki.
Ik rijd voorbij een fabriekje waar ze een bruin goedje behandelen , transporteren en zelfs de vangrails op de weg hadden deze bruine kleur.
Wat een vuiligheid.
Het zal de laatste keer zijn in deze vakantie dat ik de mooie Griekse kust zal zien , ruiken , voelen want het gaat weer even via de bergen nu tot ongeveer op de middag.
Maar Ik blijf de kust nog volgen tot Erateini en ga van daaruit via het binnenland naar het meer van Mornos.

DSCF0006.JPG

Het meer zie ik al van ver liggen ,
het Mornos meer is een kunstmatig meer gebouwd om een ander reservoir te creëren om de groeiende behoeften voor de watervoorziening voor Athene te voorzien. Het werd in 1979 opgericht met de bouw van een dam aan de rivier de Morno. De totale oppervlakte van het meer, dat overeenkomt met het gemiddelde niveau, is ongeveer 15,5 km2. waardoor het het negende grootste kunstmatige meer in Griekenland is.
Ik merk ook een gevangenis op als ik aan het meer arriveer maar daar heb ik geen foto van of ik kan daar die leukerds nog gezelschap gaan houden.
DSCF0009.JPG DSCF0007.JPG

Toch voor een tijdje blijf ik het meer volgen al is het op een afstand en ligt het meer links van me en vrij diep ook.
Ik merk dat de GPS me door die dorpjes stuurt al heb ik wel zelf mijn route samengesteld.
Zeer smalle straatjes , hobbelig tot zeer slecht asfalt en met een hoop steile 180 graden bochten.
Shit zeg , ik krijg er genoeg van en rijd rijdt rond die dorpjes als dat mogelijk is.
In die dorpjes kom je ook alle inwoners tegen en die hebben er niets op tegen als je vraagt om een foto te nemen.
Handig toch ?

DSCF0010.JPG

Vandaag heb ik 2 dode marters op straat zien liggen.
Ik ben niet verwonderd dat hier zoveel dieren worden dood gereden als je merkt hoe hard de Grieken met hun wagen knallen.
Een leuk watervalletje onderweg en ik had heel even de behoefte om Tarzan te spelen.
Even snel mijn lendenlapje uit de koffer toveren en onder het koude water gaan staan en de overbekende , oerbekende Tarzan kreet brullen.
Oewhaaoewhaa of zoiets.
Haha , en trouwens ik had me daar belachelijk gemaakt want mijn Jane is thuis.

DSCF0011.JPG

Ik rijd maar verder dan en de slingerbaantjes steken weer de kop op.
Mount Giona is een berg in Phocis, Centraal-Griekenland. Het ligt tussen de bergen van Parnassus in het oosten, Vardousia in het westen en Oeta in het noorden. Bekend in de klassieke oudheid als de Aselinon Oros, het is de hoogste berg ten zuiden van Olympus en de vijfde algemeen in Griekenland.
Hoogte; 2010 m.
DSCF0013.JPG

Onderweg zie ik in de verte een oranje hesje en het is geen motard , nee ze dragen zelfs geen motorjassen hier.
Ik vertraag en ik zie een jachtgeweer en die man heeft oortjes in.
Hm , ik rijd verder door en zie iets verder nog zo"n jager .
Het is geen politie want ik dacht al aan een ontsnapte gevangene .
Maar goed iedereen moet zijn werk doen.
Kilometers verder zie ik nog meer van die jongens 6 of 7 en ze zitten verspreidt langs de weg te wachten.
Mij moesten ze niet hebben want ik ben nu hier.

DSCF0014.JPG

Op een wegwijzer zie ik Gorgopotamos staan.
Aha , dat is mooi en hier wilde ik even halt houden .
Ik had een beetje het geluk dat dit dorpje op mijn reisweg ligt omdat hier wel een bijzondere gebeurtenis is geweest ten tijde van de 2e wereldoorlog.
De motorfiets parkeren en de loodzware zon even uitdagen .

DSCF0021.JPG DSCF0018.JPG DSCF0017.JPG DSCF0016.JPG

Gorgopotamos Brug , Operation Harling.
Operatie Harling, bekend als de Slag bij Gorgopotamos in Griekenland.
150 Griekse partizanen en een groep Britse SOE-officieren vielen de brug van Gorgopotamos aan. Deze aanval wordt operatie Harling genoemd. Daar waren partizanen van de verzetsbewegingen ELAS en EDES (die het niet met elkaar eens waren). Tijdens de aanval van de zwaar bewaakte viaduct van Gorgopotamos in Centraal Griekenland op 25 november 1942 werden 2 pijlers vernietigd. Vandaag zijn de gevolgen van de aanval nog steeds zichtbaar: de pijlers worden vervangen door ijzeren pijlers.
Dit was een van de eerste grote sabotagedaden in het door de as bezette Europa en het begin van een permanente Britse betrokkenheid bij het Griekse verzet.
De Gorgopotamos-brug werd voltooid in 1905, toen Charilaos Trikoupis premier van Griekenland was. Gorgopotamos was een van de moeilijkste delen om over te steken in de route Athene-Thessaloniki vanwege zijn rotsachtige terrein. De voltooiing ervan was een prestatie, zelfs in de normen van vandaag, zoals ingenieurs hebben bevestigd.
De nieuwe brug werd herbouwd in 1948. Het is 211 meter lang en 30 meter hoog. Op een kleine heuvel op enige afstand, elk jaar na de herdenking van de vernietiging, een herdenkingsbijeenkomst van ambtenaren, overlevende vertegenwoordigers van de nationale verzetsbeweging en Griekse burgers eerden de grote prestatie van de dappere strijders die de nazi's een klap toebrachten.

Na de brug gaat het richting Karditsa , een stad met veel enkelrichting verkeer heb ik gemerkt.
Ook hier veranderd het uitzicht .

DSCF0022.JPG

De laatste 70 km is echt saai , recht , recht en nog eens recht op recht.
De bergen maken plaats voor een plat gedeelte .
Zo plat als een pannekoek , hup met de deegrol erover en dan krijg je zo'n landschap.

DSCF0023.JPG

Ik vervolg mijn weg langs wegen waar ik 90 mag rijden en kruis verschillende malen de Europese weg E 65 die en ik moet even spieken 3950 km lang is.
Deze vertrekt in Zweden en stopt in Griekenland ( Chania ) en ligt zelfs op een Grieks eiland.
Centraal Griekenland is nu ook verleden tijd en maakt het plaats voor Thessalië.
Thessalië is een van de dertien periferieën (regio's) van Griekenland. De periferie meet 14.037 km² en telt circa 750.000 inwoners. Ze is centraal op het vasteland gelegen en grenst aan West- en Centraal-Macedonië in het noorden, Epirus in het westen en Centraal-Griekenland in het zuiden.

Eindhalte vandaag is Kalampaka.
Morgen ga ik zo'n mooi klooster bezoeken en er zijn er verschillende maar ze zijn niet allemaal op hetzelfde tijdstip open.
Met 1tje ben ik al heel tevreden en dit klooster heeft zelfs als figurant gespeeld in een beroemde film maar dat is voor morgen of ik heb morgen niets te schrijven.
Daarna ga ik eens kijken wat dit stadje te bieden heeft.
Een rustige dag morgen ,
De route van vandaag,

Dag 14.PNG

Voila ,
morgen weer een nieuwe dag.

Grtjs.
 

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Hallo , hallo ,

dag 15 en een zeer korte rit vandaag tussen de Meteora gezwalpt in Kalampaka en warm weer.
Meteora zijn de op hoge rotspilaren gebouwde kloosters. Door eeuwenlange wind- en watererosie (ooit was de Thessalische vlakte een binnenzee) hebben de rotsformaties hun specifieke en moeilijk bedwingbare uiterlijk gekregen.hier

Er zijn 6 kloosters en je kunt ze als je goede benen hebt en goede schoenen ze wel allemaal te voet doen maar daar doe ik vandaag nu even niet aan mee.
En morgen ook niet.

Het is ongelooflijk gaaf hoe die kloosters zijn gebouwd met de middelen van toen , want zo moeten we het eigenlijk wel bekijken.
Daar is wel wat volk op de been en zeker bij de grootste kloosters want kleinere zijn er ook en daar is amper iemand te bespeuren.
Ja natuurlijk , die grote zijn echt indrukwekkend maar het is allemaal wel heel mooi.
Ik kan me best voorstellen als je hier bent in juli , augustus dat het hier drukker is dan op de Aantwaerpse vogelkesmart.
Nu al komen en gaan er bussen vol geladen maar het gaat wel.

Na al die gewelddadige eeuwen zijn er slechts zes kloosters in redelijke staat overgebleven, waarvan sommige nog steeds bewoond worden door monniken en monialen. Sinds 1988 staan zij op de Werelderfgoedlijst. Men heeft de laatste tijd veel moeite gedaan om de kloosters in hun oorspronkelijke glorie te herstellen.
DSCF0005.JPG DSCF0012.JPG DSCF0025.JPG DSCF0009.JPG
Wie graag meer leest en het is best interessante info kan gewoon zoeken op meteora en je krijgt al snel wat links.
Ik heb gekozen voor het Moni Agias Triados ( heilig Drievuldigheids klooster ) omdat dit een klein klooster is en waar het niet zo druk is .

Het Drievuldigheidsklooster, ook wel Moni Agias Triados, is een Grieks-orthodox klooster in de Griekse streek Meteora.
De kloostergemeenschap werd gesticht door de monnik Dometius maar het is niet duidelijk wanneer precies. Er zijn bronnen die het jaar 1438 vermelden, maar uit een briefwisseling van Simeon Uroš kan worden geconcludeerd dat reeds in 1362 een gemeenschap werd gevormd. De bouw van het hoofdgebouw (katholikon) begon omstreeks 1458 en werd volgens een inscriptie aan de zuidelijke gevel afgerond in 1476.
De legende vertelt dat er 70 jaar nodig was om alle bouwmaterialen naar boven te hijsen.
De schat van het klooster werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door Duitse soldaten leeggeroofd en helaas nooit meer teruggevonden.
Het Drievuldigheidsklooster is gebruikt als decor in de Kuifjefilm Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies (1961) en de Bondfilm For Your Eyes Only (1981).

Ik heb een verrekijker bij me en dan voelde ik me wel Rogerrrrrrrr Moorrrrrre als ik met mijn toestel de horizon afspeur .
Ach ja , laat me maar even doen.
Als je met de verrekijker kijkt vanaf het klooster waar ik was en je kijkt naar die andere kloosters zie je eigenlijk wat een huzarenstuk ze daar hebben neergezet.
De wegen tussen die rotsen en kloosters is van goede staat en bochtig.

Het Agias Triados is het voorlaatste klooster op een doodlopende weg en enkel het Agios Stefanos ligt als laatste op dat baantje.
Agios Stefanos hieronder.
DSCF0040.JPG
Om het Triados klooster te bereiken daal je eerst te voet een geplaveide weg af , gaat wel goed zo bergaf .
DSCF0013.JPG DSCF0019.JPG
Af en toe een viteske lager schakelen om een bochtje te nemen en dan weer opschakelen.
Ten einde deze weg beginnen de trappen naar de poort van het klooster en het zijn er niet zo ongelooflijk veel ( de Eifeltoren heeft er meer ) maar toch genoeg.
DSCF0015.JPG DSCF0017.JPG
Op die trappen krijg je een onvoorstelbaar mooi zicht op de rotsen en de streek en de andere kloosters.
DSCF0037.JPG DSCF0003.JPG
Dan kom je op een klein pleintje waar een tuintje is en betaal je 3 euro om binnen te mogen .
DSCF0035.JPG
Er zijn normen opgelegd i.v.m. de kledij .
Voor vrouwen mogen korte mouwen een broek of rok , daar aankomen met een topje is uit den boze en aan de ingang krijg je dan een soort van nylon kledingstukje met lange mouwen dat je kan lenen.
Iedereen zweet zich daar te pletter , dat zal wel een geurtje dragen denk ik dan.
Voor ons evengoed mag een korte broek en t shirt met korte mouwen.
Een marcelleke mag nie
576e301551272_article-2180326-00649be200000258-342_468x570.jpg

Je komt binnen in een gangetje met een paar kleine kamertjes en een gebedsruimte waar ik geen foto's van heb om dan in aan de achterzijde uit te komen zal ik maar zeggen.
DSCF0021.JPG DSCF0029.JPG
Een liftje om de boodschappen op te halen of als je stout bent mag je even bengelen,
DSCF0030.JPG DSCF0031.JPG
De achterzijde,
DSCF0026.JPG DSCF0028.JPG
Daar ver weg en heel diep ligt dan Kalampaka .
DSCF0023.JPG

Op die plek kom je tot rust en kan je je eens bezinnen over het leven als dat nodig moest zijn.
Waanzinig mooi.
Daar was zo'n Orthodoxe monnik en ik vroeg of ik een kiekje van hem mocht nemen , liever niet.
Bouwvakkers waren daar wat aan het herstellen , renoveren en met een liftje voor hun bouwmaterialen ,
DSCF0036.JPG

Helemaal bovenaan is het klooster ,
DSCF0014.JPG

Na al dit moois ben ik terug naar het hotel gereden .
DSCF0001.JPG

Over het hotel zijn verschillende restaurants en daar heb ik me laten gaan met een Griekse salade.
In een ander restaurant was een bus met Chinezen aangekomen en die zullen heel waarschijnlijk na hun maaltijd een fabrikant van matrassen gaan bezoeken die waarschijnlijk van China komen.
Voor de rest van de dag doe ik niet veel meer .
Wat info zoeken voor morgen i.v.m. met Albanië.
Morgen verlaat ik Griekenland , het land van de Zorba en Moussaka .
Ook morgen gaat het richting Albanië , Tepelenë .
Ik heb nog enkele leuke dingetjes op mijn reisweg voor morgen .

Tot de volgende.

Grtjs.
 

Lucky Luc

Moderator
Medewerker
14 nov 2012
2.582
1.908
413
61
Sas van Gent
Type motor
ST1300
Dat je Onslow daar zomaar tegenkomt is ook weer bijzonder natuurlijk :Biggrin bekende kiekjes van dat klooster, denk dat dit het bekendste klooster ter wereld is. Was weer een mooi verhaal Erwin, ik wacht vol spanning de volgende af!
 

Mister Vogezen

Mega Mijlenmaker
27 sep 2016
3.117
1.233
113
54
prov Antwerpen
Type motor
ST1300
Goeieavond deze avond ,

vandaag dag 16 en ongeveer 300 km gereden en tot 33 graden.
Ook vandaag was iets anders dan de andere dagen en om deze reden dat ik terug in onze eigen tijdzone ben.
Griekenland verlaten en ja , ik ben in Albanië.
Joehoe.

But first things first zoals ze dat zeggen.
Het hotel in Kalampaka verlaten rond 09.00 u en dan richting het mooie Pindosgebergte en het Pindosgebergte is gelegen in de regio Epirus waar mijn reis in Griekenland is gestart.
Man , wat is dit mooi zeg.
Een tijdje de E 92 gevolgd , de weg vormt een oost-westroute door het noorden van het land, vanaf de havenstad Igoumenitsa via Ioannina en Larisa naar Volos. De E92 is 305 kilometer lang.
En deze gevolgd richting Ioannina en het plan was deze E te verlaten in Panagia maar de Griekse dienst wegenwerken gooide roet in het eten.

Vanwege een hoop zand , een bord stop en een bord dat enkel richting aangeeft op mijn rijbaan kon ik mijn trip in het Pindosgebergte op die plaats niet aanvangen.
Niet getreurd Erwin , ff spieken op de GPS , hm ja , hm ja langs daar dan maar.
De A 2 opgereden richting Ioannina en er af in Metsovo en zo naar het Pindosgebergte gereden .
De A 2 is een tol weg en het kostte me een paar euro maar ik geraakte er wel.
Op de achtergrond de A2.
DSCF0003.JPG
Voor een tolweg waren sommige stukken toch vrij slordig hersteld maar ja het is Griekenland.
Vanaf de afrit was het nog een stukje rijden tot aan de route die ik had voorzien .
Hier begon voor me het laatste stukje Griekenland en het is mooi geweest.
Ik heb toch ongeveer 2200 km in Griekenland afgelegd en hier 9 dagen verbleven.

Het Pindosgebergte is de naam van het uitgestrekte bergmassief in het noordwesten van Griekenland dat zich vanaf de grens met Albanië, van noordwest naar zuidoost uitstrekt over een afstand van ca. 160 km. Het massief vormt de natuurlijke grens tussen Epirus en Thessalië, en wordt weleens de ruggengraat van Griekenland genoemd.
De 1820 meter hoge Katarapas, die in de buurt van Metsovo ligt en de hoogste bergpas van Griekenland is, vormt de grens tussen de noordelijke (Voria Pindos) en de zuidelijke (Notia Pindos) keten. De hoogste toppen zijn de Smolikas (2637 m), de Tymfi (2466 m), de Gamila (2480 m) en de Astraka (2436 m) in de Noordelijke Pindos en de Lakmos (2295 m) en de Athamanon (2393 m) in de Zuidelijke Pindos. In het Pindosmassief lagen twee kleine nationale parken (nationaal park Vikos-Aoös, dat de rivierdalen van de Aoös en de Vikos omvatte, en nationaal park Pindos). Sinds 2005 zijn deze parken opgegaan in een groter nationaal park dat de hele noordelijke Pindos beschermt: het nationaal park Noord-Pindos. Het zuidelijke deel van de Pindos ligt nu in het nationaal park Tzoumerka, Peristeri en Arachthoskloof.
Het klimaat is er naar Griekse normen erg ruw: vanaf oktober tot mei zijn de bergtoppen met sneeuw bedekt. Vooral in de noordelijke keten komen nog Europese wolven en bruine beren voor, hoewel het exacte aantal van deze bedreigde soorten moeilijk in te schatten is.

De wegen in het Pindosgebergte zijn ook hier op z'n Grieks .
Maar zoals een chirurg handig kan omgaan met een scalpel doe ik hetzelfde met de Pan en de Pan is mijn scalpel en ik de chirurg.
Mooi toch ?
Het meest vervelende zijn de loslopende honden en die kom je overal tegen Griekenland.
Ze liggen langs de zijkant van de weg , vervelen zich , kijken doelloos rond , krabben tegen de vlooien en dan komt er iemand aan met zijn motorfiets en schieten ze in actie.
Schrikken begot , ze komen naar je toe gelopen maar de Pan zou geen Pan als ik ze achter me laat.
Of ze lopen gewoon langs de weg en soms doen ze niets.

In de Pindos heb ik een paar uur gereden en ik was echt verrast door al het mooie daar en ik vond het al helemaal niet zo erg dat ik een stuk heb gemist vanwege het omrijden want de resterende afstand was neig.
DSCF0006.JPG DSCF0010.JPG

Onderweg heb ik het gezelschap van een meer , Limni Aoou.

DSCF0011.JPG DSCF0012.JPG

De rit gaat verder ook na dit meer en heel de tijd is er amper een recht stukje weg te bespeuren .
Links , rechts en zo gaat het maar door .
DSCF0014.JPG

Lange tijd door een naaldboom bos gereden of de naaldbomen staan gewoon naast de weg en als je niet moet oppassen voor de stukken stenen die op je weg liggen dan moet je uitkijken voor de slierten naalden van die bomen die langs de zijkant liggen .
Want onder die naalden kan het wel eens glad zijn.
DSCF0018.JPG

Geef deze oude jongen wat brandstof en wegwezen ,
DSCF0015.JPG DSCF0017.JPG

Voor mooie en speciale dingen stop ik wel en als ik er voorbij ben gereden dan doe ik wel een een 180 graden toertje zoals hier ,
Lazaridi Kontodimpu brug , gebouwd in 1764
DSCF0021.JPG

Of deze mooierd , Plakida Kalogeriko .
Het is een drie-stringer brug die werd ingebouwd 1814.
Het is een van de weinig drie-stringer bruggen die bestaan.
De kenmerken hiervan zijn de raderige richels en de harmonieuze
lijn van de drie stringers waardoor het lijkt op een
bewegende rups zoals ze in uniform staan.

DSCF0025.JPG DSCF0024.JPG

Ook in het Pindosgebergte ligt de Vikoskloof, waaaaauuuuuw.
De Vikoskloof is een kloof in het Pindosgebergte in het noorden van Griekenland. De kloof is ongeveer 20 kilometer lang, de diepte varieert van 450 tot 1.600 meter en de wijdte van 400 meter tot slechts enkele meters in het smalste gedeelte.
De Vikoskloof staat in het Guinness Book of Records vermeld als diepste kloof ter wereld .
Ruig , mooi ,
DSCF0026.JPG DSCF0027.JPG

DSCF0028.JPG DSCF0031.JPG

Maar het Pindosgebergte houdt natuurlijk ook ergens op en ga ik maar verder richting Konitsa waar ook een bruggetje staat met een bel eronder.
Een van de bekendste bezienswaardigheden is de brug van Konitsa, die symbool staat voor de stad. Ze is een van de grootste bruggen uit de balkan: 20m hoog en 40m lang. In 1823 is men begonnen met de bouw die ongeveer 50 jaar geduurd heeft. Onder het hoogste punt van de brug hangt een bel, die bij hevige wind luidt en zo waarschuwt dat het te gevaarlijk is om de brug te gebruiken.
Je moet echt goed inzoemen op de 1e foto om de bel te zien hangen .
DSCF0032.JPG DSCF0035.JPG

Na dit bruggetje en Konitsa is Albanië niet meer ver af.
Ik was erg benieuwd hoe dit aan de grens zou verlopen want ik had al tig reisverhalen gelezen dat er steeds een paspoort werd afgestempeld.
Wij hebben enkel een electronische identiteitskaart.
Maar volgens de website van binnenlandse zaken zou het geen probleem mogen zijn en wie ben ik om dat niet te geloven ?
Zo , de grenspost van Griekenland komt eerst aan de beurt.
Ze vragen mijn id kaart en de papieren van de Pan.
Even geduld vragen ze.
Ach , als je al zolang onderweg bent als ik zijn 30 min peanuts.
1 Douanier brengt de papieren terug , ok .
De andere mijn id kaart en vraagt de papieren nog eens om mijn naam te controleren.
Ok , en vraagt aan me is dit een Silver Wing ?
Nou moe !
No , Pan European en ik duidt het aan met enige fierheid.

Even een stukje door niemandsland.
De Albanese post dan en ik rijd ineens door tot aan de slagboom.
Was geen goed idee van me.
Er komt een man en vrouw naar buiten en vragen me om een beetje terug achteruit te gaan tot aan het politiekantoor.
Ik ga met mijn benodigde documenten naar binnen en ze vragen me even om buiten te wachten .
Pffff , dat gaat hier niet goed denk ik maar die man is de slechtste nog niet.
Hij komt naar buiten en ondertussen is het 33 graden en ik zweet me stuk en doe mijn jas uit.
Hij neemt alles mee naar binnen en komt enige tijd later terug en alles ok .
Jaaaaaaaaaaaaaaahoe.


Ik doe mijn spullen aan en ik ben op Albanese grond.
Richting Permet om Albanese Lek's te cashen.
Wat een land , pffffff.
Wonderlijk mooi en de foto's spreken voor zich.
De wegen , tja .
Sommige stukken zijn echt slecht en slechter dan in Griekenland en soms denk ik , seffens verlies ik hier een onderdeel.
Ik houd me hier erg strikt aan de max snelheden want hier pakken ze graag hardrijders en ik heb ze al een keertje zien staan.
Een wagen kilometers verderop en de andere die de boetes schrijven houden je dan wel tegen.
DSCF0036.JPG

Ik ben dan toegekomen Prefectuur Gjirokastër.
Gjirokastër is een van de 12 prefecturen van Albanië. De hoofdstad van de prefectuur is Gjirokastër. De bevolking van de prefectuur bevat een aanzienlijke Griekse minderheid.
Albanese prefecturen.jpg
Vanaf de grens rijd ik naast de de Vjosë en volg de SH 80 & SH 74.
De Vjosë , ook Aoös (Grieks) genoemd, is een rivier op het Balkanschiereiland, die ontspringt in het Pindosgebergte en in noordwestelijke richting naar de Adriatische Zee stroomt. De rivier is 272 km lang, waarvan de eerste tachtig km op Grieks en de overige op Albanees grondgebied verlopen. Van het stroomgebied van de rivier, dat 6.706 km² bedraagt, behoort 2.154 km² tot Griekenland: het enige deel van dat land dat afwatert op de Adriatische Zee.
De bron van de rivier bevindt zich bij de berg Mavrovouni ten oosten van Ioannina. Het Griekse traject van de rivier verloopt door een dicht bebost en bergachtig gebied, Zagori, dat voor een groot deel tot het Nationaal park Noord-Pindos behoort, het op een na grootste van Griekenland. Hier bevindt zich in een zijrivier van de Aoös de Vikoskloof, maar nabij Konitsa breekt ook de Aoös zelf door een kloof. Even verder bereikt de rivier Albanees grondgebied.
In Albanië volgt bij Këlcyrë wederom een kloof, de Gryka e Këlcyrës, waarna de Vjosë bij Tepelenë haar voornaamste zijrivier opneemt, de 85 km lange Drino. In haar benedenloop bereikt zij vervolgens de Myzeqevlakte, waar de rivier zich sterk verbreedt. In de oudheid had het laatste gedeelte van de rivier een noordelijker loop: de antieke nederzetting Apollonia lag op een heuvel bij haar oude monding.
DSCF0038.JPG DSCF0037.JPG

Hier ook wel wat bruggen en de ene is de andere niet.
DSCF0042.JPG
Aan deze brug stopte een motard uit Praag en die was onderweg met een lichte reis enduro.
Hij was gevallen op een oliespoor.
Zijn motorbroek aan de rechtse zijde was behoorlijk gehavend en zijn helm had flinke krassen maar hij zelf zag er nog goed uit.
Hij ging richting Vlore en daarna Griekenland , leuk.
Aangekomen in Permet richting een ATM automaat en ik wilde graag een 10 000 lek uit de muur tappen.
De max is maar 1000 lek en dat is ongeveer 8 euro.
Daar ben ik niet veel mee want ik wilde het hotel betalen met lek.
Als ik met euro's zwaai kan ik ook wel betalen maar daar heb ik er ook niet zoveel meer van maar zeker genoeg voor dit hotel.
Morgen bekijk ik wel hoe ik het volgende hotel betaal in dit land want deze 2 hotels nemen enkel cash aan.
DSCF0039.JPG DSCF0040.JPG

Alvorens ik aan Tepelene ben moet ik deze brug nog over ,
DSCF0046.JPG
Dragoti brug.
De Bailey-brug is een in de fabriek gemaakte vakwerkbrug. Het is gemaakt in kleine delen die gemakkelijk ter plaatse kunnen worden verplaatst en samengesteld. Het is ontwikkeld door de Britten tijdens de Tweede Wereldoorlog voor militair gebruik.
Een Bailey-brug had geen speciale gereedschappen of zwaar materieel nodig om te plaatsen. De houten en stalen brugdelen waren klein en licht genoeg om in vrachtwagens te worden vervoerd en met de hand op hun plaats te worden getild. De bruggen waren sterk genoeg om tanks te dragen. Bailey-bruggen worden nog steeds gebruikt in bouwprojecten en voor tijdelijke oversteekplaatsen voor mensen en voertuigen.
Het werd ontworpen door een Britse ingenieur, Donald Bailey. Het Britse leger testte verschillende brugontwerpen in 1941-1942, waaronder een hangbrug en een getrapte boogbrug. De platte truss-brug was het meest succesvol. Een vroeg testmodel van de Bailey platte truss-brug is nog steeds op zijn plaats boven Mother Siller's Channel in Dorset.De Bailey-brug werd voor het eerst gebruikt door het leger in Tobruk in 1942. Het Amerikaanse leger bouwde veel van de bruggen voor gebruik na de D-Day-landingen in Frankrijk.

Bij het binnenrijden van Tepelene stop ik ff aan dit immense beeld van All Pasja .
DSCF0048.JPG
Ali Pasja, bijgenaamd de Leeuw van Ioannina ( 1741 - 5 februari 1822) was een pasja (Albanese militair machthebber), gouverneur van Albanië en Epirus, regerend vanuit Ioannina vanaf 1788.
Ali Pasja werd geboren in 1741 in een dorp bij Tepelenë in het Osmaanse Rijk, nu Albanië. Als rasechte opportunist wist hij zich snel op te werken in de hiërarchie van het Osmaanse Rijk. Zo bracht hij het van omhooggevallen roverhoofdman tot heerser over een quasi-onafhankelijk rijkje dat Albanië en een groot deel van Noordwest- en Centraal-Griekenland omvatte, met Ioannina als hoofdstad. Tijdgenoten beschreven hem als groot, vrij corpulent, met blauwe ogen en een lange baard. Hij werd berucht om zijn enorme seksuele activiteiten: hij hield er een harem van 500 vrouwen én jongens op na, die hij verzamelde uit de plaatselijke bevolking.
Ten opzichte van tegenstanders en rebellen beging hij onnoemelijke wreedheden. Van overspel verdachte haremvrouwen werden verdronken in het meer, in een zak genaaid, met wat suiker 'om de dood zoeter te maken'. Dat gebeurde ook met Frossíni, zijn Griekse lievelingsvrouw, die met zijn zoon het bed deelde zodra Ali zijn hielen had gelicht. De Turkse haremdames, die zich verongelijkt voelden, zorgden er wel voor dat de Pasja dat te weten kwam. Samen met 16 andere Griekse meisjes die zich zouden misdragen hebben werd zij in het meer verdronken. Deze episode wordt nog heden bezongen in allerlei epische volksliederen en sprookjes.
Ondanks zijn wrede uitspattingen ging hij toch ook door voor een intelligente en charmante persoonlijkheid, zo een getuigenis van de Britse dichter Lord Byron, die hem ontmoette in 1807. Onder zijn bewind groeide Ioannina uit tot een van de rijkste steden op de Balkan.
Vanaf 1810 begon hij een eigenzinnige koers te varen, trok zich weinig aan van de sultans in het verre Constantinopel en stelde zich in feite onafhankelijk op. Hij zocht toenadering tot Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk en steunde openlijk de Griekse verzetsstrijders, de kleften. Dat wekte het ongenoegen van Sultan Mahmud II: in 1820 werd hij beschuldigd van hoogverraad en rebellie en de Sultan stuurde een leger naar Ioannina, dat twee jaar lang belegerd werd. Ali Pasja, 81 jaar oud, vluchtte met zijn Griekse minnares, de knappe Vassilikí, naar het eiland in het meer en verschanste zich in het christelijke klooster van de Heilige Panteleimon. In 1822 werd hij daar overmeesterd door Turkse soldaten en gefusilleerd. Zijn hoofd en voeten werden afgehakt en tentoongesteld. Deze delen van de "Leeuw van Ioannina" werden begraven op het binnenplein van de Fetyemoskee; zijn lichaam werd begraven in zijn slot in Ioannina. Vassilikí werd ongemoeid gelaten en kon heelhuids ontkomen. Velen hadden haar gekend als een vrome en nobele vrouw, die met haar voorspraak velen van een wrede dood had gered.

Buiten Tepelene ligt het hotel dat ik had geboekt , Lord Byron.
En ik zou niet Erwin noemen als ik niets had gevonden over deze persoon.
George Gordon Byron(Londen, 22 januari 1788 – Mesolongi, 19 april 1824), beter bekend als Lord Byron, was een Engels romantisch dichter en schrijver. Byrons reputatie berust niet alleen op zijn geschriften, maar ook op zijn leven vol aristocratische excessen, enorme schulden en talrijke liefdesaffaires. Lady Caroline Lamb noemde hem "gek, slecht en gevaarlijk om te kennen."

DSCF0049.JPG

Toch wel een bijzondere dag gehad vandaag .
Griekenland bye bye en Albanië verwelkomt me.
Nice.
Als ik er even bij stil sta en terug denk aan 1 sept , de dag van mijn vertrek en kijk waar ik nu al ben en de afgelegde afstand zo een 4800 km tot hiertoe .
Sjonge , wat een reis zeg.
En ik ben nu al terug aan het afreizen richting Hemiksem maar er komen nog eerst mooie stukjes aan,

Tot morgen.
 

Alex 1706

Motorrijles
1 sep 2019
5
4
3
52
Type motor
Geen
Wow bro, ziet er een mooi land uit..... keep up your driving skills... en hopelijk slaap je rustig daar 1568811280292.jpeg